تبلیغات
اندکی صبر سحر نزدیک است... - مطالب هفته اول آذر 1388
 
اندکی صبر سحر نزدیک است...
گویند کریم است و گنه می بخشد......گیرم که ببخشد زخجالت چه کنم
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : ahmad motaleby
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
صلوات برای سلامتی وتعجیل در فرج آقا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)







چهارشنبه 4 آذر 1388

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

یَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنفَالِ قُلِ الأَنفَالُ لِلّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُواْ اللّهَ وَأَصْلِحُواْ ذَاتَ بِیْنِكُمْ وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ ﴿۱﴾

فولادوند: [اى پیامبر] از تو در باره غنایم جنگى مى‏پرسند بگو غنایم جنگى اختصاص به خدا و فرستاده [او] دارد پس از خدا پروا دارید و با یكدیگر سازش نمایید و اگر ایمان دارید از خدا و پیامبرش اطاعت كنید

مکارم: از تو درباره انفال (غنائم و هر گونه مال بدون مالك مشخص) سؤ ال می‏كنند بگو: انفال مخصوص خدا و پیامبر است، پس از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید و میان برادرانی را كه با هم ستیزه دارند آشتی دهید و اطاعت خدا و پیامبرش را كنید اگر ایمان دارید.

خرمشاهی: از تو درباره [تقسیم‏] انفال مى‏پرسند، بگو [حكم تقسیم‏] انفال مختص به خدا و رسول [او] است، پس از خداوند پروا كنید و بین خودتان آشتى كنید، و اگر به راستى مؤمن هستید از خداوند و پیامبر او اطاعت كنید

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُونَ ﴿۲﴾

فولادوند: مؤمنان همان كسانى‏اند كه چون خدا یاد شود دلهایشان بترسد و چون آیات او بر آنان خوانده شود بر ایمانشان بیفزاید و بر پروردگار خود توكل مى‏كنند

مکارم: مؤ منان تنها كسانی هستند كه هر وقت نام خدا برده شود دلهاشان ترسان می‏گردد، و هنگامی كه آیات او بر آنها خوانده می‏شود ایمانشان افزون می‏گردد و تنها بر پروردگارشان توكل دارند.

خرمشاهی: مؤمنان همان كسانى هستند كه چون یاد خدا به میان آید دلهایشان ترسان شود و چون آیات او را برایشان بخوانند، بر ایمانشان بیفزاید و بر پروردگارشان توكل كنند

الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ﴿۳﴾

فولادوند: همانان كه نماز را به پا مى‏دارند و از آنچه به ایشان روزى داده‏ایم انفاق مى‏كنند

مکارم: آنها كه نماز را بر پا می‏دارند و از آنچه به آنها روزی داده‏ایم انفاق می‏كنند.

خرمشاهی: [همان‏] كسانى كه نماز را برپا مى‏دارند و از آنچه به آنان روزى داده‏ایم [به دیگران‏] مى‏بخشند

أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِیمٌ ﴿۴﴾

فولادوند: آنان هستند كه حقا مؤمنند براى آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزى نیكو خواهد بود

مکارم: مؤ منان حقیقی آنها هستند، برای آنان درجات (فوقالعاده‏ای) نزد پروردگارشان است و برای آنها آمرزش و روزی بینقص و عیب

خرمشاهی: اینان به راستى مؤمن‏اند، [و] ایشان را نزد پروردگارشان درجات [عالى‏] است و آمرزش و روزى شایسته است‏

كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِن بَیْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِیقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ لَكَارِهُونَ ﴿۵﴾

فولادوند: همان گونه كه پروردگارت تو را از خانه‏ات به حق بیرون آورد و حال آنكه دسته‏اى از مؤمنان سخت كراهت داشتند

مکارم: (ناخشنودی پاره‏ای از شما از چگونگی تقسیم غنائم بدر) همانند آن است كه خداوند تو را از خانه‏ات به حق بیرون فرستاد (به سوی میدان بدر) در حالی كه جمعی از مؤ منان كراهت داشتند (ولی سرانجامش ‍ پیروزی آشكار بود).

خرمشاهی: همچنانكه پروردگارت تو را از خانه‏ات [مدینه‏] به حق بیرون آورد، و گروهى از مؤمنان آن را ناخوش مى‏داشتند

یُجَادِلُونَكَ فِی الْحَقِّ بَعْدَ مَا تَبَیَّنَ كَأَنَّمَا یُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ یَنظُرُونَ ﴿۶﴾

فولادوند: با تو در باره حق بعد از آنكه روشن گردید مجادله مى‏كنند گویى كه آنان را به سوى مرگ مى‏رانند و ایشان [بدان] مى‏نگرند

مکارم: آنها با اینكه می‏دانستند این فرمان خدا است باز با تو مجادله می‏كردند (و آنچنان) ترس و وحشت آنها را فرا گرفته بود كه) گوئی به سوی مرگ رانده می‏شوند و (آن را با چشم خود) می‏نگرند.

خرمشاهی: [و] درباره حق پس از آشكار شدنش با تو مجادله مى‏كردند، گویى كه ایشان را به سوى مرگ مى‏رانند و ایشان همچنان نظاره مى‏كنند

وَإِذْ یَعِدُكُمُ اللّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتِیْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَیُرِیدُ اللّهُ أَن یُحِقَّ الحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَیَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِینَ ﴿۷﴾

فولادوند: و [به یاد آورید] هنگامى را كه خدا یكى از دو دسته [كاروان تجارتى قریش یا سپاه ابوسفیان] را به شما وعده داد كه از آن شما باشد و شما دوست داشتید كه دسته بى‏سلاح براى شما باشد و[لى] خدا مى‏خواست‏حق [=اسلام] را با كلمات خود ثابت و كافران را ریشه‏كن كند

مکارم: و (به یاد بیاورید) هنگامی را كه خداوند به شما وعده داد كه یكی از دو گروه (كاروان تجاری قریش یا لشكر آنها) برای شما خواهد بود اما شما دوست می‏داشتید كه كاروان برای شما باشد (و بر آن پیروز شوید) ولی خداوند می‏خواهد حق را با كلمات خود تقویت و ریشه كافران را قطع كند (لذا شما را با لشگر قریش درگیر ساخت).

خرمشاهی: و یاد آورید كه خداوند به شما وعده داده بود كه یكى از دو طایفه نصیب شما [و مغلوب شما]ست، و دوست مى‏داشتید آنكه بدون سلاح است [كاروان تجارى‏] نصیب شما باشد، و حال آنكه خداوند مى‏خواست كه به كلمات خویش حق را احقاق كند و ریشه كافران را بركند

لِیُحِقَّ الْحَقَّ وَیُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ ﴿۸﴾

فولادوند: تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند هر چند بزهكاران خوش نداشته باشند

مکارم: تا حق تثبیت شود و باطل از میان برود هر چند مجرمان كراهت داشته باشند.

خرمشاهی: تا حق را -ولو گناهكاران ناخوش داشته باشنداحقاق و باطل را ابطال كند

إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّی مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِینَ ﴿۹﴾

فولادوند: [به یاد آورید] زمانى را كه پروردگار خود را به فریاد مى‏طلبیدید پس دعاى شما را اجابت كرد كه من شما را با هزار فرشته پیاپى یارى خواهم كرد

مکارم: (به خاطر بیاورید) زمانی را (كه‏از شدت ناراحتی در میدان بدر) از پروردگارتان تقاضای كمك می‏كردید و او تقاضای شما را پذیرفت (و گفت) من شما را با یك هزار از فرشتگان كه پشت سر هم فرود می‏آیند یاری می‏كنم.

خرمشاهی: یاد آورید هنگامى كه به پروردگارتان استغاثه كردید، و او دعاى شما را اجابت كرد [و فرمود] كه من یارى‏دهنده شما با [فرو فرستادن‏] هزار فرشته پیاپى هستم‏

وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۱۰﴾

فولادوند: و این [وعده] را خداوند جز نویدى [براى شما] قرار نداد و تا آنكه دلهاى شما بدان اطمینان یابد و پیروزى جز از نزد خدا نیست كه خدا شكست ناپذیر [و] حكیم است

مکارم: ولی خداوند این را تنها برای شادی و اطمینان قلب شما قرار داد وگرنه پیروزی جز از طرف خدا نیست خداوند توانا و حكیم است.

خرمشاهی: و خداوند آن را جز بشارتى براى شما نكرد و تا دلهایتان با آن آرام بگیرد، و پیروزى جز از سوى خداوند نیست، كه خداوند پیروزمند فرزانه است‏

إِذْ یُغَشِّیكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَیُنَزِّلُ عَلَیْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّیُطَهِّرَكُم بِهِ وَیُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّیْطَانِ وَلِیَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَیُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ ﴿۱۱﴾

فولادوند: [به یاد آورید] هنگامى را كه [خدا] خواب سبك آرامش‏بخشى كه از جانب او بود بر شما مسلط ساخت و از آسمان بارانى بر شما فرو ریزانید تا شما را با آن پاك گرداند و وسوسه شیطان را از شما بزداید و دلهایتان را محكم سازد و گامهایتان را بدان استوار دارد

مکارم: (به خاطر بیاورید) هنگامی را كه خواب سبكی كه مایه آرامش از ناحیه خدا بود شما را فرو گرفت و آبی از آسمان برای شما فرو فرستاد تا با آن شما را پاك و پلیدی شیطان را از شما دور سازد و دلهای شما را محكم و گامها را با آن ثابت دارد.

خرمشاهی: یاد آورید كه شما را در پرده خوابى سبك كه [در حكم‏] آرامش‏بخشى از سوى او بود، پوشاند، و از آسمان آبى بر شما بارید، تا شما را با آن پاكیزه بدارد و از شما پلیدى شیطان را بزداید، و دلهایتان را گرم و گامهایتان را بدان استوار كند

إِذْ یُوحِی رَبُّكَ إِلَى الْمَلآئِكَةِ أَنِّی مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِینَ آمَنُواْ سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ كَفَرُواْ الرَّعْبَ فَاضْرِبُواْ فَوْقَ الأَعْنَاقِ وَاضْرِبُواْ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ ﴿۱۲﴾

فولادوند: هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان وحى مى ‏كرد كه من با شما هستم پس كسانى را كه ایمان آورده ‏اند ثابت‏قدم بدارید به زودى در دل كافران وحشت‏خواهم افكند پس فراز گردنها را بزنید و همه سرانگشتانشان را قلم كنید

مکارم: (به خاطر بیاورید) موقعی را كه پروردگارت به فرشتگانی وحی كرد من با شما هستم كسانی را كه ایمان آورده‏اند ثابت قدم بدارید. بزودی در دلهای كافران ترس و وحشت می‏افكنم ضربه‏ها را بر بالاتر از گردن (بر سرهای دشمنان) فرود آرید و دست و پای آنها را از كار بیندازید.

خرمشاهی: چنین بود كه پروردگارت به فرشتگان وحى فرستاد كه من با شما هستم، مؤمنان را ثابت قدم بدارید، كه به زودى در دل كافران هراس مى‏افكنم، گردنها و سرانگشتانشان را قطع كنید

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن یُشَاقِقِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۱۳﴾

فولادوند: این [كیفر] بدان سبب است كه آنان با خدا و پیامبر او به مخالفت برخاستند و هر كس با خدا و پیامبر او به مخالفت برخیزد قطعا خدا سخت‏كیفر است

مکارم: این به خاطر آنست كه آنها با خدا و پیامبرش (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) دشمنی ورزی خدا و پیامبرش دشمنی كند (كیفر شدیدی می‏بیند) خداوند شدید العقاب است.

خرمشاهی: این از آن است كه آنان با خداوند و پیامبر او مخالفت ورزیدند، و هركس با خداوند و پیامبر او مخالفت ورزد، خداوند سخت كیفر است‏

ذَلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِینَ عَذَابَ النَّارِ ﴿۱۴﴾

فولادوند: این [عذاب دنیا] را بچشید و [بدانید كه] براى كافران عذاب آتش خواهد بود

مکارم: این (مجازات دنیا) را بچشید و برای كافران مجازات آتش (در جهان دیگر) خواهد بود.

خرمشاهی: اینها را بچشید و بدانید كه براى كافران عذاب آتش جهنم مهیاست‏

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمُ الَّذِینَ كَفَرُواْ زَحْفًا فَلاَ تُوَلُّوهُمُ الأَدْبَارَ ﴿۱۵﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید هر گاه [در میدان نبرد] به كافران برخورد كردید كه [به سوى شما] روى مى‏آورند به آنان پشت مكنید

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هنگامی كه با انبوه كافران در میدان نبرد روبرو شوید به آنها پشت نكنید.

خرمشاهی: اى مؤمنان چون با انبوه كافران رو در رو شدید هرگز به آنان پشت مكنید

وَمَن یُوَلِّهِمْ یَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَیِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاء بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿۱۶﴾

فولادوند: و هر كه در آن هنگام به آنان پشت كند مگر آنكه [هدفش] كناره‏گیرى براى نبردى [مجدد] یا پیوستن به جمعى [دیگر از همرزمانش] باشد قطعا به خشم خدا گرفتار خواهد شد و جایگاهش دوزخ است و چه بد سرانجامى است

مکارم: و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتی كه هدفش ‍ كناره گیری از میدان برای حمله مجدد و یا به قصد پیوستن به گروهی (از مجاهدان) بوده باشد - (چنین كسی) گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و ماوای او جهنم و چه بد جایگاهی است.

خرمشاهی: و هركس در چنین روزى به آنان پشت كند -مگر آنكه كناره‏جو براى [ادامه‏] كارزار، یا پناه‏جو به گروهى [خودى‏] باشدسزاوار خشم الهى شده است، و سرا و سرانجام او دوزخ است، و بد سرانجامى است‏

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَكِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلاء حَسَنًا إِنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۱۷﴾

فولادوند: و شما آنان را نكشتید بلكه خدا آنان را كشت و چون [ریگ به سوى آنان] افكندى تو نیفكندى بلكه خدا افكند [آرى خدا چنین كرد تا كافران را مغلوب كند] و بدین وسیله مؤمنان را به آزمایشى نیكو بیازماید قطعا خدا شنواى داناست

مکارم: این شما نبودید كه آنها را كشتید بلكه خداوند آنها را كشت و این تو نبودی (ای پیامبر كه خاك و ریگ به صورت آنها) پاشیدی بلكه خدا پاشید و خدا می‏خواست مؤ منان را به این وسیله به خوبی بیازماید، خداوند شنوا و دانا است.

خرمشاهی: پس شما آنان را نكشته‏اید بلكه خداوند كشته است، و چون تیر انداختى، به حقیقت تو نبودى كه تیر مى‏انداختى بلكه خداوند بود كه مى‏انداخت، تا مؤمنان را بدین وسیله به آزمونى نیك بیازماید، كه خداوند شنواى داناست‏

ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللّهَ مُوهِنُ كَیْدِ الْكَافِرِینَ ﴿۱۸﴾

فولادوند: [ماجرا] این بود و [بدانید كه] خدا نیرنگ كافران را سست مى‏گرداند

مکارم: سرنوشت مؤ منان و كافران همان بود كه دیدید و خداوند نقشه‏های كافران را

خرمشاهی: این چنین است كه خداوند نقش بر آب كننده نقشه كافران است‏

إِن تَسْتَفْتِحُواْ فَقَدْ جَاءكُمُ الْفَتْحُ وَإِن تَنتَهُواْ فَهُوَ خَیْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَعُودُواْ نَعُدْ وَلَن تُغْنِیَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَیْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۱۹﴾

فولادوند: [اى مشركان] اگر شما پیروزى [حق] را مى‏طلبید اینك پیروزى به سراغ شما آمد [و اسلام پیروز شد] و اگر [از دشمنى] بازایستید آن براى شما بهتر است و اگر [به جنگ] برگردید ما هم بر مى‏گردیم و [بدانید] كه گروه شما هر چند زیاد باشد هرگز از شما چیزى را دفع نتوانند كرد و خداست كه با مؤمنان است

مکارم: اگر شما خواهان فتح و پیروزی هستید به سراغ شما آمد و اگر (از مخالفت) خودداری كنید برای شما بهتر است و اگر باز گردید ما هم باز خواهیم گشت (اگر به مخالفتهای خود ادامه دهید ما شما را گرفتار دشمن خواهیم كرد) و جمعیت شما هر چند زیاد باشند شما را بینیاز (از یاری خدا) نخواهد كرد و خداوند با مؤ منان است.

خرمشاهی: اگر از خداوند داورى مى‏خواستید، [نتیجه‏] داورى او برایتان پیش آمد، و اگر [از كفر] باز ایستید برایتان بهتر است، و اگر باز گردید ما نیز باز مى‏گردیم و گروه شما، ولو انبوه باشد، به كارتان نیاید، و بدانید كه خداوند با مؤمنان است‏

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿۲۰﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید خدا و فرستاده او را فرمان برید و از او روى برنتابید در حالى كه [سخنان او را] مى‏شنوید

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اطاعت خدا و پیامبرش را كنید و سرپیچی ننمائید در حالی كه سخنان او را می‏شنوید.

خرمشاهی: اى مؤمنان از خداوند و پیامبر او اطاعت كنید و از او روى نگردانید، در حالى كه [پند و پیام او را] مى‏شنوید

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِینَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لاَ یَسْمَعُونَ ﴿۲۱﴾

فولادوند: و مانند كسانى مباشید كه گفتند شنیدیم در حالى كه نمى‏شنیدند

مکارم: و همانند كسانی نباشید كه می‏گفتند: شنیدیم ولی در حقیقت نمی‏شنیدند.

خرمشاهی: و مانند كسانى نباشید كه گفتند [پند و پیام حق را] شنیدیم ولى نمى‏شنیدند

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِینَ لاَ یَعْقِلُونَ ﴿۲۲﴾

فولادوند: قطعا بدترین جنبندگان نزد خدا كران و لالانى‏اند كه نمى‏اندیشند

مکارم: بدترین جنبندگان نزد خدا افراد كر و لالی هستند كه اندیشه نمی‏كنند.

خرمشاهی: بدترین جنبندگان از نظر خداوند، ناشنوایان گنگ [از شنیدن حق‏] هستند كه در نمى‏یابند

وَلَوْ عَلِمَ اللّهُ فِیهِمْ خَیْرًا لَّأسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿۲۳﴾

فولادوند: و اگر خدا در آنان خیرى مى‏یافت قطعا شنوایشان مى‏ساخت و اگر آنان را شنوا مى‏كرد حتما باز به حال اعراض روى برمى‏تافتند

مکارم: و اگر خداوند خیری در آنها می‏دانست (حرف حق را) به گوش آنها می‏رسانید ولی (با این حالی كه دارند) اگر حق را به گوش آنها برساند سرپیچی كرده و روگردان می‏شوند.

خرمشاهی: و اگر خداوند خیرى در آنان سراغ داشت به آنان گوش شنوا مى‏داد، و اگر به آنان گوش شنوا هم داده بود، باز پشت مى‏كردند و رویگردان مى‏شدند

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا یُحْیِیكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۲۴﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید چون خدا و پیامبر شما را به چیزى فرا خواندند كه به شما حیات مى‏بخشد آنان را اجابت كنید و بدانید كه خدا میان آدمى و دلش حایل مى‏گردد و هم در نزد او محشور خواهید شد

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید دعوت خدا و پیامبر را اجابت كنید هنگامی كه شما را به سوی چیزی می‏خواند كه مایه حیاتتان است و بدانید خداوند میان انسان و قلب او حائل می‏شود و اینكه همه شما نزد او (در قیامت) اجتماع خواهید كرد.

خرمشاهی: اى مؤمنان به نداى خداوند و پیامبر كه شما را به پیامى حیات‏بخش مى‏خوانند، لبیك اجابت بگویید و بدانید كه خداوند بین انسان و دل او حایل مى‏گردد، و بدانید كه در نزد او محشور مى‏گردید

وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۲۵﴾

فولادوند: و از فتنه‏اى كه تنها به ستمكاران شما نمى‏رسد بترسید و بدانید كه خدا سخت‏كیفر است

مکارم: و از فتنه‏ای بپرهیزید كه تنها به ستمكاران شما نمی‏رسد (بلكه همه را فرا خواهد گرفت چرا كه دیگران سكوت اختیار كرده‏اند) و بدانید خداوند كیفر شدید دارد.

خرمشاهی: و از فتنه‏اى كه [چون درگیرد] فقط به ستمكارانتان نمى‏رسد و [دامن‏گیر همگان مى‏شود] پروا كنید و بدانید كه خداوند سخت كیفر است‏

وَاذْكُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِیلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِی الأَرْضِ تَخَافُونَ أَن یَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَیَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿۲۶﴾

فولادوند: و به یاد آورید هنگامى را كه شما در زمین گروهى اندك و مستضعف بودید مى ترسیدید مردم شما را بربایند پس [خدا] به شما پناه داد و شما را به یارى خود نیرومند گردانید و از چیزهاى پاك به شما روزى داد باشد كه سپاسگزارى كنید

مکارم: و به خاطر بیاورید هنگامی كه شما گروهی كوچك و اندك و ضعیف در روی زمین بودید آنچنان كه می‏ترسیدید مردم شما را بربایند ولی او شما را پناه داد و یاری كرد و از روزیهای پاكیزه بهره مند ساخت تا شكر نعمتش را به جا آورید.

خرمشاهی: و یاد كنید آنگاه كه در این سرزمین اندكشمار و مستضعف بودید و مى‏ترسیدید كه مردمان [كافر] شما را از خانه و كاشانه‏تان آواره كنند، ولى او شما را [نزد یارانتان‏] جاى داد و به نصرت خویش یارى كرد و از پاكیزه‏ها روزى داد، باشد كه سپاس بگزارید

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۲۷﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید به خدا و پیامبر او خیانت مكنید و [نیز] در امانتهاى خود خیانت نورزید و خود مى‏دانید [كه نباید خیانت كرد]

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید به خدا و پیامبر خیانت نكنید و (نیز) در امانات خود خیانت روا مدارید در حالی كه متوجهید و می‏دانید.

خرمشاهی: اى مؤمنان آگاهانه به خداوند و پیامبر و در امانات خود خیانت مكنید

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿۲۸﴾

فولادوند: و بدانید كه اموال و فرزندان شما [وسیله] آزمایش [شما] هستند و خداست كه نزد او پاداشى بزرگ است

مکارم: و بدانید اموال و اولاد شما وسیله آزمایش است و پاداش عظیم (برای آنها كه‏ از عهده امتحان برآیند) نزد خدا است.

خرمشاهی: و بدانید كه اموال و اولادتان مایه آزمون شما هستند و پاداش سترگ نزد خداوند است‏

یِا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إَن تَتَّقُواْ اللّهَ یَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا وَیُكَفِّرْ عَنكُمْ سَیِّئَاتِكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ ﴿۲۹﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید اگر از خدا پروا دارید براى شما [نیروى] تشخیص [حق از باطل] قرار مى‏دهد و گناهانتان را از شما مى‏زداید و شما را مى‏آمرزد و خدا داراى بخشش بزرگ است

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید اگر از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید برای شما وسیله‏ای برای جدائی حق از باطل قرار می‏دهد (و روشن بینی خاصی كه در پرتو آن حق را از باطل خواهید شناخت) و گناهان شما را می‏پوشاند و شما را می‏آمرزد و خداوند فضل و بخشش عظیم دارد.

خرمشاهی: اى مؤمنان اگر از خداوند پروا كنید براى شما [پدیده‏اى‏] جداكننده حق از باطل پدید آورد و سیئات شما را بزداید و شما را بیامرزد، و خداوند بخشنده و بخشاینده بزرگ است‏

وَإِذْ یَمْكُرُ بِكَ الَّذِینَ كَفَرُواْ لِیُثْبِتُوكَ أَوْ یَقْتُلُوكَ أَوْ یُخْرِجُوكَ وَیَمْكُرُونَ وَیَمْكُرُ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ الْمَاكِرِینَ ﴿۳۰﴾

فولادوند: و [یاد كن] هنگامى را كه كافران در باره تو نیرنگ مى‏كردند تا تو را به بند كشند یا بكشند یا [از مكه] اخراج كنند و نیرنگ مى‏زدند و خدا تدبیر مى‏كرد و خدا بهترین تدبیركنندگان است

مکارم: (به خاطر بیاور) هنگامی را كه كافران نقشه می‏كشیدند كه تو را به زندان بیفكنند، یا به قتل برسانند، و یا (از مكه) خارج سازند، آنها چاره می‏اندیشیدند (و تدبیر می‏كردند) و خداوند هم تدبیر می‏كرد و خدا بهترین چاره جویان (و مدیران) است.

خرمشاهی: و یاد كن كه كافران در حق تو بدسگالى مى‏كردند تا تو را در بند كشند یا بكشند یا آواره كنند، و آنان مكر مى‏ورزیدند و خداوند هم مكر مى‏ورزید و خداوند بهترین مكرانگیزان است‏

وَإِذَا تُتْلَى عَلَیْهِمْ آیَاتُنَا قَالُواْ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاء لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلاَّ أَسَاطِیرُ الأوَّلِینَ ﴿۳۱﴾

فولادوند: و چون آیات ما بر آنان خوانده شود مى‏گویند به خوبى شنیدیم اگر مى‏خواستیم قطعا ما نیز همانند این را مى‏گفتیم این جز افسانه‏هاى پیشینیان نیست

مکارم: و هنگامی كه آیات ما بر آنها خوانده می‏شود می‏گویند شنیدیم (چیز مهمی نیست!) ما هم اگر بخواهیم مثل آن را می‏گوئیم اینها افسانه‏های پیشینیان است (ولی دروغ می گویند و هرگز مثل آن را نمی‏آورند).

خرمشاهی: و چون آیات ما بر آنان خوانده مى‏شد مى‏گفتند شنیدیم و اگر بخواهیم مانند این خواهیم گفت، این جز افسانه‏هاى پیشینیان نیست‏

وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَیْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿۳۲﴾

فولادوند: و [یاد كن] هنگامى را كه گفتند خدایا اگر این [كتاب] همان حق از جانب توست پس بر ما از آسمان سنگهایى بباران یا عذابى دردناك بر سر ما بیاور

مکارم: و (به خاطر بیاور) زمانی را كه گفتند: پروردگارا! اگر این حق است و از طرف تو است بارانی از سنگ از آسمان بر ما فرود آر، یا عذاب دردناكی برای ما بفرست.

خرمشاهی: و چنین بود كه مى‏گفتند بار خدایا اگر این حق است و از سوى توست، بر ما از آسمان سنگ ببار، یا عذاب دردناكى بر سر ما بیاور

وَمَا كَانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِیهِمْ وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ﴿۳۳﴾

فولادوند: و[لى] تا تو در میان آنان هستى خدا بر آن نیست كه ایشان را عذاب كند و تا آنان طلب آمرزش مى‏كنند خدا عذاب‏كننده ایشان نخواهد بود

مکارم: ولی خداوند، تا تو در میان آنها هستی آنها را مجازات نخواهد كرد، و (نیز) تا استغفار می‏كنند خدا عذابشان نمی‏كند.

خرمشاهی: و خداوند مادام كه تو در میان ایشان هستى، آنان را عذاب نمى‏كند، و نیز مادام كه استغفار مى‏كنند، عذاب‏كننده آنان نیست‏

وَمَا لَهُمْ أَلاَّ یُعَذِّبَهُمُ اللّهُ وَهُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُواْ أَوْلِیَاءهُ إِنْ أَوْلِیَآؤُهُ إِلاَّ الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ ﴿۳۴﴾

فولادوند: چرا خدا [در آخرت] عذابشان نكند با اینكه آنان [مردم را] از [زیارت] مسجدالحرام باز مى‏دارند در حالى كه ایشان سرپرست آن نباشند چرا كه سرپرست آن جز پرهیزگاران نیستند ولى بیشترشان نمى‏دانند

مکارم: چرا خدا آنها را مجازات نكند با اینكه از (عبادت موحدان در كنار) مسجد الحرام جلوگیری می‏كنند در حالی كه سرپرست آن نیستند، سرپرست آن فقط پرهیزكارانند ولی بیشتر آنها نمی‏دانند.

خرمشاهی: و سزاوار نیستند كه خداوند [در آخرت‏] عذابشان نكند، و حال آنكه مردمان را از [زیارت‏] مسجدالحرام باز مى‏دارند و ایشان متولیان آن نباشند، چرا كه جز پارسایان كسى متولى آن [مسجدالحرام‏] نمى‏تواند باشد، ولى بیشترشان [مردم‏] نمى‏دانند

وَمَا كَانَ صَلاَتُهُمْ عِندَ الْبَیْتِ إِلاَّ مُكَاء وَتَصْدِیَةً فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿۳۵﴾

فولادوند: و نمازشان در خانه [خدا] جز سوت كشیدن و كف زدن نبود پس به سزاى آنكه كفر مى‏ورزیدید این عذاب را بچشید

مکارم: نماز آنها (كه مدعی هستند ما هم نماز داریم) نزد خانه (خدا) چیزی جز «صوت كشیدن» و «كف زدن» نبود، پس بچشد عذاب (الهی) را به خاطر كفرتان!

خرمشاهی: و [اینان كسانى هستند كه‏] نمازشان در پیرامون خانه كعبه جز سوت زدن و دست‏افشانى نیست، پس عذاب [الهى‏] را به خاطر كفرورزیدنتان بچشید

إِنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِیَصُدُّواْ عَن سَبِیلِ اللّهِ فَسَیُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَیْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ یُغْلَبُونَ وَالَّذِینَ كَفَرُواْ إِلَى جَهَنَّمَ یُحْشَرُونَ ﴿۳۶﴾

فولادوند: بى‏گمان كسانى كه كفر ورزیدند اموال خود را خرج مى‏كنند تا [مردم را] از راه خدا بازدارند پس به زودى [همه] آن را خرج مى‏كنند و آنگاه حسرتى بر آنان خواهد گشت‏سپس مغلوب مى‏شوند و كسانى كه كفر ورزیدند به سوى دوزخ گردآورده خواهند شد

مکارم: آنها كه كافر شدند اموالشان را برای بازداشتن مردم از راه خدا انفاق می‏كنند، آنها این اموال را (كه برای بدست آوردن آن زحمت كشیده‏اند در این راه) انفاق می‏نمایند اما مایه حسرت و اندوهشان خواهد شد و سپس ‍ شكست خواهند خورد. و (در جهان دیگر این) كافران همگی به سوی دوزخ می‏روند.

خرمشاهی: [آن‏] كافران اموالشان را براى بازداشتن از راه خدا خرج مى‏كنند، آرى خرجش خواهند كرد آنگاه مایه حسرت آنان مى‏گردد و سرانجام مغلوب مى‏گردند، و كافران را در جهنم گرد مى‏آورند

لِیَمِیزَ اللّهُ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَیَجْعَلَ الْخَبِیثَ بَعْضَهُ عَلَىَ بَعْضٍ فَیَرْكُمَهُ جَمِیعًا فَیَجْعَلَهُ فِی جَهَنَّمَ أُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿۳۷﴾

فولادوند: تا خدا ناپاك را از پاك جدا كند و ناپاكها را روى یكدیگر نهد و همه را متراكم كند آنگاه در جهنم قرار دهد اینان همان زیانكارانند

مکارم: (اینها همه) به خاطر آن است كه خداوند (می خواهد) ناپاك را از پاك جدا سازد و ناپاكها را روی هم بگذارد و متراكم سازد و یكجا در دوزخ قرار دهد و اینها هستند زیانكاران.

خرمشاهی: [چنین است‏] تا خداوند پاك را از پلید جدا كند و پلید را برهم نهد و همه را برهم بیفشرد و سرانجام در جهنم اندازد، اینان همان زیانكارانند



نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

قُل لِلَّذِینَ كَفَرُواْ إِن یَنتَهُواْ یُغَفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ یَعُودُواْ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِینِ ﴿۳۸﴾

فولادوند: به كسانى كه كفر ورزیده‏اند بگو اگر بازایستند آنچه گذشته است برایشان آمرزیده مى‏شود و اگر بازگردند به یقین سنت [خدا در مورد] پیشینیان گذشت

مکارم: بكسانیكه كافر شدند بگو: چنانچه از مخالفت باز ایستند (و ایمان آورند) گذشته آنها بخشوده خواهد شد و اگر به اعمال سابق باز گردند سنت خداوند در گذشتگان درباره آنها جاری می‏شود.

خرمشاهی: به كافران بگو اگر دست [از كفر خود] بردارند، گذشته‏هایشان آمرزیده خواهد شد و اگر به آن بازگردند، [بدانند كه بر آنان نیز] سنت پیشینیان خواهد گذشت‏

وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَیَكُونَ الدِّینُ كُلُّهُ لِلّه فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ بِمَا یَعْمَلُونَ بَصِیرٌ ﴿۳۹﴾

فولادوند: و با آنان بجنگید تا فتنه‏اى بر جاى نماند و دین یكسره از آن خدا گردد پس اگر [از كفر] بازایستند قطعا خدا به آنچه انجام مى‏دهند بیناست

مکارم: و با آنها پیكار كنید تا فتنه (شرك و سلب آزادی) برچیده شود و دین (و پرستش) همه مخصوص خدا باشد و اگر آنها (از راه شرك و فساد باز گردند و از اعمال نادرست) خودداری كنند (خداوند آنها را می‏پذیرد) خدا به آنچه انجام می‏دهند بیناست.

خرمشاهی: و با آنان كارزار كنید تا آنكه فتنه شرك باقى نماند و دین، سراسر دین خدایى باشد، و اگر دست بردارند خداوند به كار و كردارشان بیناست‏

وَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَوْلاَكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِیرُ ﴿۴۰﴾

فولادوند: و اگر روى برتافتند پس بدانید كه خدا سرور شماست چه نیكو سرور و چه نیكو یاورى است

مکارم: و اگر سرپیچی كنند بدانید (ضرری به شما نمی‏زنند) خداوند سرپرست شماست، او بهترین سرپرست و بهترین یاور است.

خرمشاهی: و اگر روى گرداندند [شما مسلمانان‏] بدانید كه خداوند سرور شماست، چه نیكو سرورى و چه نیكو یاورى‏

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَیْءٍ فَأَنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاكِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُمْ بِاللّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا یَوْمَ الْفُرْقَانِ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۴۱﴾

فولادوند: و بدانید كه هر چیزى را به غنیمت گرفتید یك پنجم آن براى خدا و پیامبر و براى خویشاوندان [او] و یتیمان و بینوایان و در راه‏ماندگان است اگر به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدایى [حق از باطل] روزى كه آن دو گروه با هم روبرو شدند نازل كردیم ایمان آورده‏اید و خدا بر هر چیزى تواناست

مکارم: و بدانید هر گونه غنیمتی به شما رسد خمس آن برای خدا و برای پیامبر و برای ذی القربی و یتیمان و مسكینان و واماندگان در راه است، اگر شما به خدا و آنچه بر بنده خود در روز جدائی حق از باطل، روز درگیری دو گروه (با ایمان و بیایمان یعنی روز جنگ بدر) نازل كردیم، ایمان آورده‏اید، و خداوند بر هر چیزی قادر است.

خرمشاهی: اگر به خداوند و آنچه بر بنده خود در یوم‏الفرقان [روز جنگ بدر، روز جدایى حق از باطل‏]، روز برخورد دو گروه [حق و باطل‏] نازل كرده‏ایم، ایمان دارید، بدانید كه از هر غنیمتى كه به دست آورید یك پنجم آن خاص خداوند و پیامبر و خویشاوندان [او] و یتیمان و بینوایان و در راه ماندگان است، و خداوند بر هر كارى تواناست‏

إِذْ أَنتُم بِالْعُدْوَةِ الدُّنْیَا وَهُم بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدتَّمْ لاَخْتَلَفْتُمْ فِی الْمِیعَادِ وَلَكِن لِّیَقْضِیَ اللّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِّیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَیِّنَةٍ وَیَحْیَى مَنْ حَیَّ عَن بَیِّنَةٍ وَإِنَّ اللّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۴۲﴾

فولادوند: آنگاه كه شما بر دامنه نزدیكتر [كوه] بودید و آنان در دامنه دورتر [كوه ] و سواران [دشمن] پایین‏تر از شما [موضع گرفته] بودند و اگر با یكدیگر وعده گذارده بودید قطعا در وعده‏گاه خود اختلاف مى‏كردید ولى [چنین شد] تا خداوند كارى را كه انجام‏شدنى بود به انجام رساند [و] تا كسى كه [باید] هلاك شود با دلیلى روشن هلاك گردد و كسى كه [باید] زنده شود با دلیلى واضح زنده بماند و خداست كه در حقیقت‏شنواى داناست

مکارم: در آن هنگام شما در طرف پائین بودید و آنها در طرف بالا (و از این نظر دشمن بر شما برتری داشت و كاروان (قریش) پائینتر از شما بود (و دسترسی به آنها ممكن نبود، و ظاهرا وضع چنان سخت بود كه) اگر با یكدیگر وعده می‏گذاشتند (كه در میدان نبرد حاضر شوید) در انجام وعده خود اختلاف می‏كردید، ولی (همه این مقدمات) برای آن بود كه خداوند كاری را كه می‏بایست انجام شود تحقق بخشد تا آنها كه هلاك (و گمراه) می‏شوند از روی اتمام حجت باشد، و آنها كه زنده می‏شوند (و هدایت می‏یابند) از روی دلیل روشن باشد و خداوند شنوا و دانا است.

خرمشاهی: یاد كنید زمانى كه شما در كناره نزدیك [به مدینه‏] و آنان در كناره دورتر بودند، و سواران [كاروان تجارى قریش‏] در فرودست شما [در كناره دریا] بودند، و اگر شما با همدیگر وعده [جنگ‏] گذارده بودید [چه‏بسا] در آن وعده خلاف مى‏كردید، ولى خداوند [چنین مقرر داشت‏] تا كارى انجام یافتنى را به سرانجام برساند، تا سرانجام هركس كه نابود [و گمراه‏] مى‏گردد، دیده و دانسته باشد و هركس زنده [و راهیاب‏] مى‏گردد دیده و دانسته باشد، و [بدانید كه‏] خداوند شنواى داناست‏

إِذْ یُرِیكَهُمُ اللّهُ فِی مَنَامِكَ قَلِیلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِیرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِی الأَمْرِ وَلَكِنَّ اللّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۴۳﴾

فولادوند: [اى پیامبر یاد كن] آنگاه را كه خداوند آنان [=سپاه دشمن] را در خوابت به تو اندك نشان داد و اگر ایشان را به تو بسیار نشان مى‏داد قطعا سست مى‏شدید و حتما در كار [جهاد] منازعه مى‏كردید ولى خدا شما را به سلامت داشت چرا كه او به راز دلها داناست

مکارم: در آن موقع خداوند تعداد آنها را در خواب به تو كم نشان داد، و اگر فراوان نشان می‏داد مسلماء سست می‏شدید و (درباره شروع به جنگ بآنها) كارتان به اختلاف می‏كشید، ولی خداوند (شما را از همه اینها) سالم نگهداشت، خداوند به آنچه درون سینه‏هاست دانا است.

خرمشاهی: یاد كنید كه خداوند آنان را در رؤیاى تو اندكشمار نمایاند، و اگر بسیار نمایانده بود، هراس به دل راه مى‏دادید و در كارتان اختلاف كلمه مى‏یافتید، ولى خداوند درامان داشت، كه او از راز دلها آگاه است‏

وَإِذْ یُرِیكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَیْتُمْ فِی أَعْیُنِكُمْ قَلِیلًا وَیُقَلِّلُكُمْ فِی أَعْیُنِهِمْ لِیَقْضِیَ اللّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ﴿۴۴﴾

فولادوند: و آنگاه كه چون با هم برخورد كردید آنان را در دیدگان شما اندك جلوه داد و شما را [نیز] در دیدگان آنان كم نمودار ساخت تا خداوند كارى را كه انجام‏شدنى بود تحقق بخشد و كارها به سوى خدا بازگردانده مى‏شود

مکارم: و در آن هنگام كه با هم (در میدان نبرد) روبرو شدید آنها را به چشم شما كم نشان می‏داد، و شما را (نیز) به چشم آنها كم می‏نمود تا خداوند كاری را كه می‏بایست انجام گیرد، صورت بخشد، (شما نترسید و اقدام به جنگ كنید آنها هم وحشت نكنند و حاضر به جنگ شوند و سرانجام شكست بخورند) و همه كارها به خداوند باز می‏گردد.

خرمشاهی: و یاد كنید كه چون رو در رو شدید آنان را در دیدگان شما اندكشمار نمایاند و شما را نیز در دیدگان ایشان اندك نمایاند، تا خداوند كارى انجام یافتنى را به سرانجام برساند، و همه كارها به او باز مى‏گردد

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُواْ وَاذْكُرُواْ اللّهَ كَثِیرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلَحُونَ ﴿۴۵﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید چون با گروهى برخورد مى‏كنید پایدارى ورزید و خدا را بسیار یاد كنید باشد كه رستگار شوید

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هنگامی كه با گروهی (در میدان نبرد) روبرو می‏شوید ثابت قدم باشید و خدا را فراوان یاد كنید تا رستگار شوید.

خرمشاهی: اى مؤمنان چون با گروهى [از دشمن‏] رو در رو شدید، ثابت‏قدم باشید و خداوند را بسیار یاد كنید، باشد كه رستگار شوید

وَأَطِیعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِیحُكُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿۴۶﴾

فولادوند: و از خدا و پیامبرش اطاعت كنید و با هم نزاع مكنید كه سست‏شوید و مهابت‏شما از بین برود و صبر كنید كه خدا با شكیبایان است

مکارم: و اطاعت (فرمان) خدا و پیامبرش نمائید و نزاع (و كشمكش) مكنید تا سست نشوند و قدرت (و شوكت و هیبت) شما از میان نرود و استقامت نمائید كه خداوند با استقامت كنندگان است.

خرمشاهی: و از خداوند و پیامبر او اطاعت كنید و اختلاف كلمه نداشته باشید كه بددل خواهید شد و شان و شوكتتان بر باد مى‏رود، و شكیبایى كنید كه خداوند با شكیبایان است‏

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِینَ خَرَجُواْ مِن دِیَارِهِم بَطَرًا وَرِئَاء النَّاسِ وَیَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ وَاللّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ ﴿۴۷﴾

فولادوند: و مانند كسانى مباشید كه از خانه‏هایشان با حالت‏سرمستى و به صرف نمایش به مردم خارج شدند و [مردم را] از راه خدا باز مى‏داشتند و خدا به آنچه مى‏كنند احاطه دارد

مکارم: و مانند كسانی نباشید كه از سرزمین خود از روی هوا پرستی و غرور و خودنمائی كردن در برابر مردم (به سوی میدان بدر) بیرون آمدند و (مردم را) از راه خدا باز می‏داشتند (و سرانجام كارشان شكست و نابودی شد) و خداوند به آنچه عمل می‏كنند احاطه (و آگاهی) دارد.

خرمشاهی: و همانند كسانى مباشید كه از سرزمینشان با سرمستى و نمایشگرى در چشم مردم، بیرون شدند، و [مردمان را] از راه خدا باز مى‏داشتند و خداوند به كار و كردار ایشان چیره است‏

وَإِذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لاَ غَالِبَ لَكُمُ الْیَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّی جَارٌ لَّكُمْ فَلَمَّا تَرَاءتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَیْهِ وَقَالَ إِنِّی بَرِیءٌ مِّنكُمْ إِنِّی أَرَى مَا لاَ تَرَوْنَ إِنِّیَ أَخَافُ اللّهَ وَاللّهُ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۴۸﴾

فولادوند: و [یاد كن] هنگامى را كه شیطان اعمال آنان را برایشان بیاراست و گفت امروز هیچ كس از مردم بر شما پیروز نخواهد شد و من پناه شما هستم پس هنگامى كه دو گروه یكدیگر را دیدند [شیطان] به عقب برگشت و گفت من از شما بیزارم من چیزى را مى‏بینم كه شما نمى‏بینید من از خدا بیمناكم و خدا سخت‏كیفر است

مکارم: و (به یاد آور) هنگامی را كه شیطان اعمال آنها (مشركان) را در نظرشان جلوه داد، و گفت هیچكس از مردم بر شما پیروز نمی‏گردد و من همسایه (و پناه دهنده) شمایم، اما هنگامی كه دو گروه (جنگجویان و حمایت فرشتگان از مومنان) را دید به عقب بازگشت و گفت من از شما (دوستان و پیروانم) بیزارم! من چیزی را می‏بینم كه شما نمی‏بینید، من از خدا می‏ترسم و خداوند شدید العقاب است!

خرمشاهی: چنین بود كه شیطان كارهاى ایشان را در نظرشان آراسته جلوه داد، و گفت امروز كسى از مردم بر شما پیروز نخواهد شد و من امان‏دهنده شما هستم، و چون دو گروه رو در رو شدند، به عقب برگشت و گفت من از شما برى و بركنار هستم، چرا كه من چیزى را مى‏بینم كه شما نمى‏بینید، من از خداوند مى‏ترسم و خداوند سخت كیفر است‏

إِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَؤُلاء دِینُهُمْ وَمَن یَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۴۹﴾

فولادوند: آنگاه كه منافقان و كسانى كه در دلهایشان بیمارى بود مى‏گفتند اینان [=مؤمنان] را دینشان فریفته است و هر كس بر خدا توكل كند [بداند كه] در حقیقت‏خدا شكست‏ناپذیر حكیم است

مکارم: به هنگامی كه منافقان و آنها كه در دلهایشان بیماری بود می‏گفتند این گروه (مسلمانان) را دینشان مغرور ساخته و هر كس بر خدا توكل كند (پیروز می‏گردد) خداوند عزیز و حكیم است.

خرمشاهی: بارى منافقان و بیماردلان گفتند اینان را دینشان فریفته است، و حال آنكه هركس بر خدا توكل كند [بداند كه‏] خداوند پیروزمند فرزانه است‏

وَلَوْ تَرَى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ كَفَرُواْ الْمَلآئِكَةُ یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُواْ عَذَابَ الْحَرِیقِ ﴿۵۰﴾

فولادوند: و اگر ببینى آنگاه كه فرشتگان جان كافران را مى‏ستانند بر چهره و پشت آنان مى‏زنند و [گویند] عذاب سوزان را بچشید

مکارم: و اگر ببینی كافران را به هنگامی كه فرشتگان (مرگ) جان آنها را می‏گیرند و و پشت آنها می‏زنند و (می گویند) بچشید عذاب سوزنده را (به حال آنها تاسف خواهی خورد).

خرمشاهی: اگر بدانى آنگاه كه فرشتگان جان كافران را بگیرند و بر چهره‏ها و پشتهایشان بكوبند و [گویند] عذاب آتش سوزان را بچشید

ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیكُمْ وَأَنَّ اللّهَ لَیْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِیدِ ﴿۵۱﴾

فولادوند: این [كیفر] دستاوردهاى پیشین شماست و [گر نه] خدا بر بندگان [خود] ستمكار نیست

مکارم: این در مقابل كارهائی است كه از پیش فرستاده‏اید و خداوند نسبت به بندگانش هرگز ستم روا نمی‏دارد.

خرمشاهی: این به خاطر كار و كردار پیشین شماست [وگرنه‏] خداوند هرگز در حق بندگان ستمگر نیست‏

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ كَفَرُواْ بِآیَاتِ اللّهِ فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللّهَ قَوِیٌّ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿۵۲﴾

فولادوند: [رفتارشان] مانند رفتار خاندان فرعون و كسانى است كه پیش از آنان بودند به آیات خدا كفر ورزیدند پس خدا به [سزاى] گناهانشان گرفتارشان كرد آرى خدا نیرومند سخت‏كیفر است

مکارم: (حال این گروه مشركان) همانند حال نزدیكان فرعون و كسانی است كه پیش از آنها بودند، آنها آیات خدا را انكار كردند خداوند هم آنان را به گناهانشان كیفر داد، خداوند قوی و كیفرش شدید است.

خرمشاهی: همانند شیوه فرعونیان و پیشینیان ایشان كه به آیات الهى كفر ورزیدند، آنگاه خداوند ایشان را به كیفر گناهانشان فرو گرفت، كه خداوند نیرومند سخت كیفر است‏

ذَلِكَ بِأَنَّ اللّهَ لَمْ یَكُ مُغَیِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۵۳﴾

فولادوند: این [كیفر] بدان سبب است كه خداوند نعمتى را كه بر قومى ارزانى داشته تغییر نمى‏دهد مگر آنكه آنان آنچه را در دل دارند تغییر دهند و خدا شنواى داناست

مکارم: این به خاطر آن است كه خداوند هیچ نعمتی را كه به گروهی داده تغییر نمی‏دهد جز آنكه آنها خودشان را تغییر دهند، و خداوند شنوا و داناست.

خرمشاهی: این از آن است كه خداوند دگرگون‏كننده نعمتى نیست كه بر قومى ارزانى داشته باشد، مگر آنكه آنچه در دلهایشان دارند بگردانند، و خداوند شنواى داناست‏

كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بآیَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَونَ وَكُلٌّ كَانُواْ ظَالِمِینَ ﴿۵۴﴾

فولادوند: [رفتارى] چون رفتار فرعونیان و كسانى كه پیش از آنان بودند كه آیات پروردگارشان را تكذیب كردند پس ما آنان را به [سزاى] گناهانشان هلاك و فرعونیان را غرق كردیم و همه آنان ستمكار بودند

مکارم: این (درست) به حال فرعونیان و كسانی كه پیش از آنها بودند می‏ماند كه آیات پروردگارشان را تكذیب كردند و ما هم به خاطر گناهانشان آنها را هلاك نمودیم فرعونیان را غرق كردیم و همه این گروهها ظالم (و ستمگر) بودند.

خرمشاهی: همانند شیوه فرعونیان و پیشینیان ایشان كه آیات پروردگارشان را دروغ انگاشتند، آنگاه ایشان را به خاطر گناهانشان نابود كردیم و فرعونیان را غرقه ساختیم و همگى ستمكار بودند

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللّهِ الَّذِینَ كَفَرُواْ فَهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ ﴿۵۵﴾

فولادوند: بى‏تردید بدترین جنبندگان پیش خدا كسانى‏اند كه كفر ورزیدند و ایمان نمى‏آورند

مکارم: بدترین جنبندگان نزد خدا كسانی هستند كه راه كفر پیش گرفتند و ایمان نمی‏آورند.

خرمشاهی: بدترین جنبندگان از نظر الهى كسانى هستند كه كفرورزیده‏اند و ایمان نمى‏آورند

الَّذِینَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ یَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِی كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لاَ یَتَّقُونَ ﴿۵۶﴾

فولادوند: همانان كه از ایشان پیمان گرفتى ولى هر بار پیمان خود را مى‏شكنند و [از خدا] پروا نمى‏دارند

مکارم: كسانی كه با آنها پیمان بستی سپس هر بار عهد خود را می‏شكنند و (از پیمان شكنی و خیانت) پرهیز ندارند.

خرمشاهی: همانان كه با ایشان پیمان بسته‏اى، سپس هربار پیمانشان را مى‏شكنند و پروایى ندارند

فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِی الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِم مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَذَّكَّرُونَ ﴿۵۷﴾

فولادوند: پس اگر در جنگ بر آنان دست‏یافتى با [عقوبت] آنان كسانى را كه در پى ایشانند تارومار كن باشد كه عبرت گیرند

مکارم: اگر آنها را در (میدان) جنگ بیابی آنچنان به آنها حمله كن كه جمعیتهائی كه پشت سر آنها هستند پراكنده شوند، شاید متذكر گردند (و عبرت گیرند).

خرمشاهی: و اگر در جنگ بر ایشان دست یافتى چنان تارومارشان كن كه عبرت آیندگانشان شود باشد كه پند گیرند

وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِیَانَةً فَانبِذْ إِلَیْهِمْ عَلَى سَوَاء إِنَّ اللّهَ لاَ یُحِبُّ الخَائِنِینَ ﴿۵۸﴾

فولادوند: و اگر از گروهى بیم خیانت دارى [پیمانشان را] به سویشان بینداز [تا طرفین] به طور یكسان [بدانند كه پیمان گسسته است] زیرا خدا خائنان را دوست نمى‏دارد

مکارم: و هر گاه (با ظهور نشانه‏هائی) از خیانت گروهی بیم داشته باشی (كه عهد خود را شكسته حمله غافلگیرانه كنند) به طور عادلانه به آنها اعلام كن (كه پیمانشان لغو شده است) زیرا خداوند خائنان را دوست نمیدارد.

خرمشاهی: و اگر از خیانت قومى اندیشناك شدى، تو نیز همسان عهدشان را به سویشان بینداز، كه خداوند خائنان را دوست ندارد

وَلاَ یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ كَفَرُواْ سَبَقُواْ إِنَّهُمْ لاَ یُعْجِزُونَ ﴿۵۹﴾

فولادوند: و زنهار كسانى كه كافر شده‏اند گمان نكنند كه پیشى جسته‏اند زیرا آنان نمى‏توانند [ما را] درمانده كنند

مکارم: و آنها كه راه كفر پیش گرفتند تصور نكنند (با این اعمال) پیروز می‏شوند (و از قلمرو كیفر ما بیرون می‏روند) آنها هرگز ما را عاجز نخو

خرمشاهی: و كافران هرگز مپندارند كه جان به در برده‏اند، آنان گزیر و گریزى ندارند

وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فِی سَبِیلِ اللّهِ یُوَفَّ إِلَیْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ﴿۶۰﴾

فولادوند: و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج كنید تا با این [تداركات] دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] دیگرى را جز ایشان كه شما نمى‏شناسیدشان و خدا آنان را مى‏شناسد بترسانید و هر چیزى در راه خدا خرج كنید پاداشش به خود شما بازگردانیده مى‏شود و بر شما ستم نخواهد رفت

مکارم: در برابر آنها (دشمنان) آنچه توانائی دارید از نیرو آماده سازید (و همچنین) اسبهای ورزیده (برای میدان نبرد) تا به وسیله آن دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید و (همچنین) گروه دیگری غیر از اینها را كه شما نمی‏شناسید و خدا می‏شناسد و هر چه در راه خدا (و تقویت بنیه دفاعی اسلام) انفاق كنید. به شما باز گردانده می‏شود و به شما ستم نخواهد شد.

خرمشاهی: و در برابر آنان هر نیرویى كه مى‏توانید، از جمله نگاهدارى اسبان، فراهم آورید، تا به آن وسیله دشمن خدا و دشمن خود را بترسانید، همچنین دیگرانى را هم غیر از آنان، كه شما ایشان را نمى‏شناسید، و خداوند مى‏شناسدشان، و آنچه در راه خدا انفاق كنید، پاداشش به شما بر مى‏گردد، و بر شما ستم نمى‏رود

وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۶۱﴾

فولادوند: و اگر به صلح گراییدند تو [نیز] بدان گراى و بر خدا توكل نما كه او شنواى داناست

مکارم: و اگر تمایل به صلح نشان دهند، تو نیز از در صلح درا، و بر خدا تكیه كن كه او شنوا و داناست.

خرمشاهی: و اگر جانب آشتى را گرفتند تو نیز جانب آن را بگیر و بر خداوند توكل كن، كه او شنواى داناست‏

وَإِن یُرِیدُواْ أَن یَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللّهُ هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ ﴿۶۲﴾

فولادوند: و اگر بخواهند تو را بفریبند [یارى] خدا براى تو بس است همو بود كه تو را با یارى خود و مؤمنان نیرومند گردانید

مکارم: و اگر بخواهند تو را فریب دهند خدا برای تو كافی است او همان كسی است كه تو را با یاری خود و مومنان تقویت كرد.

خرمشاهی: و اگر خواستند به تو نیرنگ بزنند، بدان كه خداوند تو را كافى است، و او كسى است كه تو را به نصرت خویش و به مؤمنان یارى كرد

وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الأَرْضِ جَمِیعًا مَّا أَلَّفَتْ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۶۳﴾

فولادوند: و میان دلهایشان الفت انداخت كه اگر آنچه در روى زمین است همه را خرج مى‏كردى نمى‏توانستى میان دلهایشان الفت برقرار كنى ولى خدا بود كه میان آنان الفت انداخت چرا كه او تواناى حكیم است

مکارم: و در میان دلهای آنها الفت ایجاد نمود، اگر تمام آنچه روی زمین است صرف می‏كردی كه در میدان دلهای آنها الفت بیفكنی نمیتوانستی ولی خداوند در میان آنها الفت ایجاد كرد او توانا و حكیم است.

خرمشاهی: و بین دلهاى ایشان الفت داد كه اگر هر آنچه در روى زمین است خرج مى‏كردى، بین دلهاى ایشان الفت نمى‏افكندى، ولى خداوند میان آنان الفت برقرار كرد، كه او پیروزمند فرزانه است‏

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُكَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۶۴﴾

فولادوند: اى پیامبر خدا و كسانى از مؤمنان كه پیرو تواند تو را بس است

مکارم: ای پیامبر، خداوند و مؤ منانی كه از تو پیروی می‏كنند برای حمایت تو کافی است (؛ فقط بر آنها تکیه کن)!

خرمشاهی: اى پیامبر، خدا و مؤمنانى كه پیرو تو هستند تو را كافى است‏

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ إِن یَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ یَغْلِبُواْ أَلْفًا مِّنَ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ یَفْقَهُونَ ﴿۶۵﴾

فولادوند: اى پیامبر مؤمنان را به جهاد برانگیز اگر از [میان] شما بیست تن شكیبا باشند بر دویست تن چیره مى‏شوند و اگر از شما یكصد تن باشند بر هزار تن از كافران پیروز مى‏گردند چرا كه آنان قومى‏اند كه نمى‏فهمند

مکارم: ای پیامبر! مومنان را تحریك به جنگ (با دشمن) كن، هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر غلبه می‏كنند و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از كسانی كه كافر شدند پیروز می‏گردند چرا كه آنها گروهی هستند كه نمی‏فهمند!

خرمشاهی: اى پیامبر مؤمنان را به جهاد برانگیز، [و بدان كه‏] اگر از شما بیست تن شكیبا باشند، بر دویست تن غلبه خواهند كرد و اگر از شما صدتن باشند بر هزار تن از كافران غلبه مى‏كنند، چرا كه اینان قومى هستند كه چیزى در نمى‏یابند

الآنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِیكُمْ ضَعْفًا فَإِن یَكُن مِّنكُم مِّئَةٌ صَابِرَةٌ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَإِن یَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُواْ أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ ﴿۶۶﴾

فولادوند: اكنون خدا بر شما تخفیف داده و معلوم داشت كه در شما ضعفى هست پس اگر از [میان] شما یكصد تن شكیبا باشند بر دویست تن پیروز گردند و اگر از شما هزار تن باشند به توفیق الهى بر دو هزار تن غلبه كنند و خدا با شكیبایان است

مکارم: هم اكنون خداوند از شما تخفیف داد و دانست كه در شما ضعفی وجود دارد بنابر این هر گاه یكصد نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر پیروز می‏شوند و اگر یكهزار نفر باشند بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند كرد و خدا با صابران است.

خرمشاهی: اینك خداوند بر شما آسان گرفت و معلوم داشت كه در شما ضعفى هست، در این صورت اگر از شما صدتن شكیبا باشند بر دویست تن غلبه مى‏كنند و اگر از شما هزار تن باشند، به توفیق الهى بر دو هزار تن غلبه مى‏كنند، و خداوند با شكیبایان است‏

مَا كَانَ لِنَبِیٍّ أَن یَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى یُثْخِنَ فِی الأَرْضِ تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیَا وَاللّهُ یُرِیدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۶۷﴾

فولادوند: هیچ پیامبرى را سزاوار نیست كه [براى اخذ سربها از دشمنان] اسیرانى بگیرد تا در زمین به طور كامل از آنان كشتار كند شما متاع دنیا را مى‏خواهید و خدا آخرت را مى‏خواهد و خدا شكست‏ناپذیر حكیم است

مکارم: هیچ پیامبری حق ندارد اسیرانی (از دشمن) بگیرد تا كاملا بر آنها پیروز گردد (و جای پای خود را در زمین محكم كند) شما متاع ناپایدار دنیا را می‏خواهید (و مایلید اسیران بیشتری بگیرید و در برابر گرفتن مالی آزاد كنید) ولی خداوند سرای دیگر را (برای شما) می‏خواهد و خداوند قادر و حكیم است.

خرمشاهی: هیچ پیامبرى را نسزد كه اسیران [دشمن‏] را نگاه دارد، مگر زمانى كه در این سرزمین استیلاء و استقرار یابد، شما متاع دنیوى مى‏خواهید و خداوند آخرت را [براى شما] مى‏خواهد، و خداوند پیروزمند فرزانه است‏

لَّوْلاَ كِتَابٌ مِّنَ اللّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِیمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿۶۸﴾

فولادوند: اگر در آنچه گرفته‏اید از جانب خدا نوشته‏اى نبود قطعا به شما عذابى بزرگ مى‏رسید

مکارم: اگر فرمان سابق خدا نبود (كه بدون ابلاغ، امتی را كیفر ندهد) مجازات بزرگی به خاطر چیزی كه (از اسیران) گرفتید به شما می‏رسید.

خرمشاهی: اگر حكم پیشین الهى نبود، به خاطر آنچه گرفته بودید، عذابى سهمگین به شما مى‏رسید

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلاَلًا طَیِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۶۹﴾

فولادوند: پس از آنچه به غنیمت برده‏اید حلال و پاكیزه بخورید و از خدا پروا دارید كه خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: اكنون از آنچه غنیمت گرفته‏اید حلال و پاكیزه بخورید و از خدا بپرهیزید، خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: پس از آنچه به دست آورده‏اید، پاك و پاكیزه بخورید، و از خداوند پروا كنید، بى‏گمان خداوند آمرزگار مهربان است‏

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّمَن فِی أَیْدِیكُم مِّنَ الأَسْرَى إِن یَعْلَمِ اللّهُ فِی قُلُوبِكُمْ خَیْرًا یُؤْتِكُمْ خَیْرًا مِّمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَیَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۷۰﴾

فولادوند: اى پیامبر به كسانى كه در دست‏شما اسیرند بگو اگر خدا در دلهاى شما خیرى سراغ داشته باشد بهتر از آنچه از شما گرفته شده به شما عطا مى‏كند و بر شما مى‏بخشاید و خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: ای پیامبر! به اسیرانی كه در دست شما هستند بگو اگر خداوند خیری در دلهای شما بداند (و نیات نیك و پاكی داشته باشید) بهتر از آنچه از شما گرفته به شما می‏دهد، و شما را می‏بخشد، و خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: اى پیامبر به اسیرانى كه در دست شما هستند بگو اگر خداوند خیرى در دلهاى شما سراغ كند، به شما چیزى مى‏بخشد كه از آنچه از شما گرفته‏اند، بهتر است، و شما را مى‏آمرزد، و خداوند آمرزگار مهربان است‏

وَإِن یُرِیدُواْ خِیَانَتَكَ فَقَدْ خَانُواْ اللّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۷۱﴾

فولادوند: و اگر بخواهند به تو خیانت كنند پیش از این [نیز] به خدا خیانت كردند [و خدا تو را] بر آنان مسلط ساخت و خدا داناى حكیم است

مکارم: اما اگر بخواهند با تو خیانت كنند (موضوع تازه‏ای نیست) آنها پیش ‍ از این (نیز) به خدا خیانت كردند و خداوند (شما را) بر آنها پیروز كرد و خداوند دانا و حكیم است.

خرمشاهی: و اگر آهنگ خیانت به تو كردند، بدان كه پیشترها هم نسبت به خداوند خیانت روا داشته‏اند، آنگاه شما را بر آنان پیروز كرد، و خداوند داناى فرزانه است‏

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْكُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَكُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ ﴿۷۲﴾

فولادوند: كسانى كه ایمان آورده و هجرت كرده‏اند و در راه خدا با مال و جان خود جهاد نموده‏اند و كسانى كه [مهاجران را] پناه داده‏اند و یارى كرده‏اند آنان یاران یكدیگرند و كسانى كه ایمان آورده‏اند ولى مهاجرت نكرده‏اند هیچ گونه خویشاوندى [دینى] با شما ندارند مگر آنكه [در راه خدا] هجرت كنند و اگر در [كار] دین از شما یارى جویند یارى آنان بر شما [واجب] است مگر بر علیه گروهى باشد كه میان شما و میان آنان پیمانى [منعقد شده] است و خدا به آنچه انجام مى‏دهید بیناست

مکارم: آنها كه ایمان آوردند و مهاجرت نمودند و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد كردند و آنها كه پناه دادند و یاری نمودند، اولیاء (یاران و مسئولان و مدافعان) یكدیگرند، و آنها كه ایمان آوردند و مهاجرت نكردند هیچگونه ولایت (و تعهد و مسئولیت) در برابر آنها ندارید تا هجرت كنند و (تنها) اگر از شما در (حفظ) دین (خود) یاری طلبند بر شما است كه آنها را یاری كنید جز برضد گروهی كه میان شما و آنها پیمان (ترك مخاصمه) است و خداوند به آنچه عمل می‏كنید بینا است.

خرمشاهی: كسانى كه ایمان آورده‏اند و هجرت كرده‏اند، و در راه خدا به مال و جان جهاد كرده‏اند، همچنین كسانى كه ایشان را جا و پناه و یارى داده‏اند، اینان دوستان همدیگرند، و كسانى كه ایمان آورده‏اند، ولى هجرت نكرده‏اند، شما از دوستى [و توارث‏] آنان برخوردار نمى‏شوید، مگر آنكه هجرت كنند، و اگر در كار دین از شما یارى خواستند بر شماست كه یارى كنید مگر در برابر قومى كه بین شما و ایشان پیمانى باشد، و خداوند به كار و كردار شما بیناست‏

وَالَّذینَ كَفَرُواْ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ إِلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِی الأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِیرٌ ﴿۷۳﴾

فولادوند: و كسانى كه كفر ورزیدند یاران یكدیگرند اگر این [دستور] را به كار نبندید در زمین فتنه و فسادى بزرگ پدید خواهد آمد

مکارم: و آنها كه كافر شدند اولیاء (و یاران و مدافعان) یكدیگرند، اگر (این دستور را) انجام ندهید فتنه و فساد عظیمی در زمین روی میدهد.

خرمشاهی: و كافران دوستان همدیگرند، اگر [به این سفارش‏] عمل نكنید، در این سرزمین فتنه و فساد بزرگى برپا مى‏گردد

وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِیمٌ ﴿۷۴﴾

فولادوند: و كسانى كه ایمان آورده و هجرت كرده و در راه خدا به جهاد پرداخته و كسانى كه [مهاجران را] پناه داده و یارى كرده‏اند آنان همان مؤمنان واقعى‏اند براى آنان بخشایش و روزى شایسته‏اى خواهد بود

مکارم: و آنها كه ایمان آوردند و هجرت نمودند و جهاد در راه خدا كردند، و آنها كه پناه دادند و یاری كردند، آنان مؤ منان حقیقی اند، برای آنها آمرزش ‍ (و رحمت خدا) و روزی شایسته‏ای است.

خرمشاهی: و كسانى كه ایمان آورده و هجرت كرده و در راه خداوند جهاد كرده‏اند و كسانى كه ایشان را جا و پناه و یارى داده‏اند، اینانند كه به راستى مؤمن‏اند، براى ایشان آمرزش [الهى‏] و روزى پاك مقرر است‏

وَالَّذِینَ آمَنُواْ مِن بَعْدُ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ مَعَكُمْ فَأُوْلَئِكَ مِنكُمْ وَأُوْلُواْ الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِی كِتَابِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿۷۵﴾

فولادوند: و كسانى كه بعدا ایمان آورده و هجرت نموده و همراه شما جهاد كرده‏اند اینان از زمره شمایند و خویشاوندان نسبت به یكدیگر [از دیگران] در كتاب خدا سزاوارترند آرى خدا به هر چیزى داناست

مکارم: و آنها كه بعدا ایمان آوردند و هجرت كردند و با شما جهاد نمودند از شما هستند و خویشاوندان نسبت به یكدیگر (از دیگران) در احكامی كه خدا مقرر داشته سزوارترند خداوند به همه چیز دانا است.

خرمشاهی: و كسانى كه پس از آن ایمان آورده‏اند و همراه شما هجرت و جهاد كرده‏اند، اینان از شما هستند، و در حكم الهى خویشاوندان به یكدیگر [براى ارث بردن‏] سزاوارترند، كه خداوند بر هر چیزى داناست‏

 



نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
چهارشنبه 4 آذر 1388

بَرَاءةٌ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِینَ ﴿۱﴾

فولادوند: [این آیات] اعلام بیزارى [و عدم تعهد] است از طرف خدا و پیامبرش نسبت به آن مشركانى كه با ایشان پیمان بسته‏اید

مکارم: این اعلام بیزاری خدا و پیامبر او به كسانی از مشركان است كه با آنها عهد بسته‏اید.

خرمشاهی: این برائت خداوند و پیامبر اوست از مشركانى كه با آنان پیمان بسته‏اید

فَسِیحُواْ فِی الأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُواْ أَنَّكُمْ غَیْرُ مُعْجِزِی اللّهِ وَأَنَّ اللّهَ مُخْزِی الْكَافِرِینَ ﴿۲﴾

فولادوند: پس [اى مشركان] چهار ماه [دیگر با امنیت كامل] در زمین بگردید و بدانید كه شما نمى‏توانید خدا را به ستوه آورید و این خداست كه رسواكننده كافران است

مکارم: با این حال چهار ماه (مهلت دارید كه) در زمین (آزادانه) سیر كنید (و هر جا می‏خواهید بروید و بیندیشید) و بدانید شما نمی‏توانید خدا را ناتوان سازید (و از قدرت او فرار كنید و نیز بدانید) خداوند خوار كننده كافران است.

خرمشاهی: [اى مشركان تا] چهارماه [آزادانه‏] در این سرزمین بگردید و بدانید كه از خداوند گزیر و گریزى ندارید و خداوند رسواگر كافران است‏

وَأَذَانٌ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ یَوْمَ الْحَجِّ الأَكْبَرِ أَنَّ اللّهَ بَرِیءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِینَ وَرَسُولُهُ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَیْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَوَلَّیْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّكُمْ غَیْرُ مُعْجِزِی اللّهِ وَبَشِّرِ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿۳﴾

فولادوند: و [این آیات] اعلامى است از جانب خدا و پیامبرش به مردم در روز حج اكبر كه خدا و پیامبرش در برابر مشركان تعهدى ندارند [با این حال] اگر [از كفر] توبه كنید آن براى شما بهتر است و اگر روى بگردانید پس بدانید كه شما خدا را درمانده نخواهید كرد و كسانى را كه كفر ورزیدند از عذابى دردناك خبر ده

مکارم: و این اعلامی است از ناحیه خدا و پیامبرش به (عموم) مردم در روز حج اكبر (روز عید قربان) كه خداوند و پیامبر او از مشركان بیزارند، با این حال اگر توبه كنید به نفع شما است و اگر سرپیچی نمائید بدانید شما نمی‏توانید خدا را ناتوان سازید (و از قلمرو قدرتش خارج شوید) و كافران را به مجازات دردناك بشارت ده.

خرمشاهی: و این اعلامى از سوى خداوند و پیامبر اوست به مردم در روز حج‏اكبر كه [بدانند] خداوند و پیامبر او از مشركان برى و بیزار است، پس اگر [از كفر] توبه كنید، برایتان بهتر است و اگر رویگردان شوید بدانید كه از خداوند گزیر و گریزى ندارید، و كافران را از عذابى دردناك خبر ده‏

إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِینَ ثُمَّ لَمْ یَنقُصُوكُمْ شَیْئًا وَلَمْ یُظَاهِرُواْ عَلَیْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّواْ إِلَیْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ﴿۴﴾

فولادوند: مگر آن مشركانى كه با آنان پیمان بسته‏اید و چیزى از [تعهدات خود نسبت به] شما فروگذار نكرده و كسى را بر ضد شما پشتیبانى ننموده‏اند پس پیمان اینان را تا [پایان] مدتشان تمام كنید چرا كه خدا پرهیزگاران را دوست دارد

مکارم: مگر كسانی از مشركان كه با آنها عهد بستید و چیزی از آن فروگذار نكردند و احدی را بر ضد شما تقویت ننمودند، پیمان آنها را تا پایان مدتشان محترم بشمرید، زیرا خداوند پرهیزكاران را دوست دارد.

خرمشاهی: مگر كسانى از مشركان كه با آنان پیمان بسته‏اید و با شما هیچ‏گونه نابكارى نكرده‏اند و هیچ كس را در برابر شما یارى نداده‏اند، پس پیمان ایشان را تا پایان مدتش به سر برید، كه خداوند پرهیزگاران را دوست دارد

فَإِذَا انسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِینَ حَیْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَخَلُّواْ سَبِیلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۵﴾

فولادوند: پس چون ماه‏هاى حرام سپرى شد مشركان را هر كجا یافتید بكشید و آنان را دستگیر كنید و به محاصره درآورید و در هر كمینگاهى به كمین آنان بنشینید پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات دادند راه برایشان گشاده گردانید زیرا خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: هنگامی كه ماههای حرام پایان گرفت مشركان را هر كجا بیابید به قتل برسانید و آنها را اسیر سازید و محاصره كنید و در هر كمینگاه بر سر راه آنها بنشینید، هرگاه توبه كنند و نماز را برپا دارند و زكات را بپردازند آنها را رها سازید زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: و چون ماههاى حرام به سرآمد، آنگاه مشركان را هرجا كه یافتید بكشید و به اسارت بگیریدشان و محاصره‏شان كنید و همه جا در كمینشان بنشینید، آنگاه اگر [از كفر] توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات پرداختند، آزادشان بگذارید كه خداوند آمرزگار مهربان است‏

وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِینَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى یَسْمَعَ كَلاَمَ اللّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ یَعْلَمُونَ ﴿۶﴾

فولادوند: و اگر یكى از مشركان از تو پناه خواست پناهش ده تا كلام خدا را بشنود سپس او را به مكان امنش برسان چرا كه آنان قومى نادانند

مکارم: و اگر یكی از مشركان از تو پناهندگی بخواهد به او پناه ده تا كلام خدا را بشنود (و در آن بیندیشد) سپس او را به محل امنش برسان چرا كه آنها گروهی ناآگاهند.

خرمشاهی: و اگر كسى از مشركان از تو پناه خواست به او پناه بده، تا آنكه كلام الهى را بشنود، سپس او را به جاى امنش برسان، این از آن است كه ایشان قومى ناآگاه‏اند

كَیْفَ یَكُونُ لِلْمُشْرِكِینَ عَهْدٌ عِندَ اللّهِ وَعِندَ رَسُولِهِ إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَمَا اسْتَقَامُواْ لَكُمْ فَاسْتَقِیمُواْ لَهُمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ﴿۷﴾

فولادوند: چگونه مشركان را نزد خدا و نزد فرستاده او عهدى تواند بود مگر با كسانى كه كنار مسجد الحرام پیمان بسته‏اید پس تا با شما [بر سر عهد] پایدارند با آنان پایدار باشید زیرا خدا پرهیزگاران را دوست مى‏دارد

مکارم: چگونه برای مشركان پیمانی نزد خدا و رسول او خواهد بود (در حالی كه آنها همواره آماده شكستن پیمانشان هستند) مگر كسانی كه با آنها نزد مسجد الحرام پیمان بستید (این گروه كه پیمان خود را محترم شمردند) مادام كه در برابر شما وفادار باشند شما نیز وفاداری كنید كه خداوند پرهیزكاران را دوست دارد.

خرمشاهی: چگونه پیمان با مشركان نزد خداوند و نزد پیامبرش محترم داشته شود؟ مگر [در مورد] كسانى كه با آنان نزدیك مسجدالحرام [در حدیبیه‏] پیمان بسته‏اید، پس مادام كه بر عهد خود با شما استوار باشند، شما نیز با آنان استوار باشید، كه خداوند پرهیزگاران را دوست دارد

كَیْفَ وَإِن یَظْهَرُوا عَلَیْكُمْ لاَ یَرْقُبُواْ فِیكُمْ إِلاًّ وَلاَ ذِمَّةً یُرْضُونَكُم بِأَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبَى قُلُوبُهُمْ وَأَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۸﴾

فولادوند: چگونه [براى آنان عهدى است] با اینكه اگر بر شما دست‏یابند در باره شما نه خویشاوندى را مراعات مى‏كنند و نه تعهدى را شما را با زبانشان راضى مى‏كنند و حال آنكه دلهایشان امتناع مى‏ورزد و بیشترشان منحرفند

مکارم: چگونه (پیمانشان ارزش دارد) در حالی كه اگر بر شما غالب شوند نه ملاحظه خویشاوندی با شما را می‏كنند و نه پیمان را، شما را با زبان خود خشنود می‏كنند ولی دلهای آنها ابا دارد و اكثر آنها نافرمانبردارند.

خرمشاهی: چگونه چنین نباشد، و حال آنكه اگر اینان بر شما دست یابند نه پیوند و نه پیمانى را در حق شما رعایت مى‏كنند، اینان شما را با زبان خود خشنود مى‏كنند، حال آنكه دلهایشان از آن ابا دارد و بیشترشان نافرمانند

اشْتَرَوْاْ بِآیَاتِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِیلًا فَصَدُّواْ عَن سَبِیلِهِ إِنَّهُمْ سَاء مَا كَانُواْ یَعْمَلُونَ ﴿۹﴾

فولادوند: آیات خدا را به بهاى ناچیزى فروختند و [مردم را] از راه او باز داشتند به راستى آنان چه بد اعمالى انجام مى‏دادند

مکارم: آنها آیات خدا را به بهای كمی فروختند و (مردم را) از راه او باز داشتند، آنها اعمال بدی انجام می‏دادند.

خرمشاهی: اینان آیات الهى را به بهاى ناچیز فروخته‏اند و [مردم را] از راه او بازداشته‏اند، و كار و كردارشان چه بد است‏

لاَ یَرْقُبُونَ فِی مُؤْمِنٍ إِلاًّ وَلاَ ذِمَّةً وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ ﴿۱۰﴾

فولادوند: در باره هیچ مؤمنى مراعات خویشاوندى و پیمانى را نمى‏كنند و ایشان همان تجاوزكارانند

مکارم: (نه تنها درباره شما) درباره هیچ فرد با ایمانی رعایت خویشاوندی و پیمان را نمی‏كنند و آنها تجاوزكارانند.

خرمشاهی: اینان در حق هیچ مؤمنى هیچ پیوند و پیمانى را رعایت نمى‏كنند، و اینان تجاوزكار هستند

فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِی الدِّینِ وَنُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ ﴿۱۱﴾

فولادوند: پس اگر توبه كنند و نماز برپا دارند و زكات دهند در این صورت برادران دینى شما مى‏باشند و ما آیات [خود] را براى گروهى كه مى‏دانند به تفصیل بیان مى‏كنیم

مکارم: هر گاه توبه كنند و نماز را برپا دارند و زكات را بپردازند برادر دینی شما هستند و ما آیات خود را برای جمعیتی كه می‏دانند شرح می‏دهیم.

خرمشاهی: اما اگر [از كفر] توبه كردند و نماز بر پا داشتند و زكات پرداختند، در آن صورت برادران دینى شما هستند، و ما آیات [خود] را براى اهل معرفت به روشنى بیان مى‏داریم‏

وَإِن نَّكَثُواْ أَیْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُواْ فِی دِینِكُمْ فَقَاتِلُواْ أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لاَ أَیْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنتَهُونَ ﴿۱۲﴾

فولادوند: و اگر سوگندهاى خود را پس از پیمان خویش شكستند و شما را در دینتان طعن زدند پس با پیشوایان كفر بجنگید چرا كه آنان را هیچ پیمانى نیست باشد كه [از پیمان‏شكنى] باز ایستند

مکارم: و اگر پیمانهای خود را پس از عهد خویش بشكنند و آئین شما را مورد طعن قرار دهند با پیشوایان كفر پیكار كنید چرا كه آنها پیمانی ندارند، شاید دست بردارند.

خرمشاهی: ولى اگر سوگندهایشان را پس از پیمان بستنشان شكستند و در دین شما طعنه زدند، آنگاه با پیشوایان كفر كارزار كنید، چرا كه حرمت سوگند [و پیمان‏] را رعایت نمى‏كنند، باشد كه دست بردارند

أَلاَ تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نَّكَثُواْ أَیْمَانَهُمْ وَهَمُّواْ بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ وَهُم بَدَؤُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤُمِنِینَ ﴿۱۳﴾

فولادوند: چرا با گروهى كه سوگندهاى خود را شكستند و بر آن شدند كه فرستاده [خدا] را بیرون كنند و آنان بودند كه نخستین‏بار [جنگ را] با شما آغاز كردند نمى‏جنگید آیا از آنان مى‏ترسید با اینكه اگر مؤمنید خدا سزاوارتر است كه از او بترسید

مکارم: آیا با گروهی كه پیمانهای خود را شكستند و تصمیم به اخراج پیامبر گرفتند پیكار نمی‏كنید؟ در حالی كه آنها نخستین بار (پیكار با شما را) آغاز كردند آیا از آنها می‏ترسید؟ با اینكه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسید اگر مؤ من هستید.

خرمشاهی: آیا نباید با قومى كه سوگندها [و پیمانها]یشان را شكسته‏اند و در آواره ساختن پیامبر كوشیده‏اند و نخست‏بار بناى ستیزه با شما را گذارده‏اند، كارزار كنید، آیا از آنها مى‏ترسید؟ حال آنكه اگر مؤمنید، سزاوارتر است كه از خداوند بترسید

قَاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللّهُ بِأَیْدِیكُمْ وَیُخْزِهِمْ وَیَنصُرْكُمْ عَلَیْهِمْ وَیَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِینَ ﴿۱۴﴾

فولادوند: با آنان بجنگید خدا آنان را به دست‏شما عذاب و رسوایشان مى‏كند و شما را بر ایشان پیروزى مى‏بخشد و دلهاى گروه مؤمنان را خنك مى‏گرداند

مکارم: با آنها پیكار كنید كه خداوند آنان را به دست شما مجازات می‏كند و آنها را رسوا می‏سازد و سینه گروهی از مؤ منان را شفا می‏بخشد (و بر قلب آنها مرهم می‏نهد).

خرمشاهی: با آنان كارزار كنید تا خداوند آنان را به دست شما عذاب كند و خوار و رسوا سازد و شما را بر ایشان پیروز گرداند و درد دلهاى قومى از مؤمنان را تشفى دهد

وَیُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ وَیَتُوبُ اللّهُ عَلَى مَن یَشَاءُ وَاللّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۱۵﴾

فولادوند: و خشم دلهایشان را ببرد و خدا توبه هر كه را بخواهد مى‏پذیرد و خدا داناى حكیم است

مکارم: و خشم دلهای آنها را از میان می‏برد و خدا توبه هر كس را بخواهد (و شایسته بداند) می‏پذیرد و خداوند عالم و حكیم است.

خرمشاهی: و خشم و خروش دلهایشان را برطرف كند، و خداوند از هركس كه بخواهد درمى‏گذرد، و خداوند داناى فرزانه است‏

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُواْ وَلَمَّا یَعْلَمِ اللّهُ الَّذِینَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَلَمْ یَتَّخِذُواْ مِن دُونِ اللّهِ وَلاَ رَسُولِهِ وَلاَ الْمُؤْمِنِینَ وَلِیجَةً وَاللّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿۱۶﴾

فولادوند: آیا پنداشته‏اید كه به خود واگذار مى‏شوید و خداوند كسانى را كه از میان شما جهاد كرده و غیر از خدا و فرستاده او و مؤمنان محرم اسرارى نگرفته‏اند معلوم نمى‏دارد و خدا به آنچه انجام مى‏دهید آگاه است

مکارم: آیا گمان كردید كه (به حال خود) رها می‏شوید در حالی كه هنوز آنها كه از شما جهاد كردند و غیر از خدا و رسولش را محرم اسرار خویش ‍ انتخاب ننمودند (از دیگران) مشخص نشده‏اند (باید آزمون شوید و صفوف از هم جدا شود) و خداوند به آنچه عمل می‏كنید آگاه است.

خرمشاهی: آیا گمان برده‏اید كه به امان خود رها مى‏شوید و خداوند كسانى را از شما كه جهاد مى‏كنند و به جاى خداوند و پیامبر او و مؤمنان، دوست همرازى نگرفته‏اند، معلوم نمى‏دارد؟ و خداوند به كار و كردار شما آگاه است‏

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِینَ أَن یَعْمُرُواْ مَسَاجِدَ الله شَاهِدِینَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَفِی النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ ﴿۱۷﴾

فولادوند: مشركان را نرسد كه مساجد خدا را آباد كنند در حالى كه به كفر خویش شهادت مى‏دهند آنانند كه اعمالشان به هدر رفته و خود در آتش جاودانند

مکارم: مشركان حق ندارند مساجد خدا را آباد كنند در حالی كه به كفر خویش گواهی می‏دهند آنها اعمالشان نابود (و بیارزش) شده و در آتش ‍ جاودانه خواهند ماند.

خرمشاهی: مشركان را نرسد كه مساجد الهى را آبادان كنند حال آنكه [عملا] بر كفر خود گواه هستند، اعمال اینان تباه شده و جاودانه در آتش دوزخ خواهند بود

إِنَّمَا یَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَلَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسَى أُوْلَئِكَ أَن یَكُونُواْ مِنَ الْمُهْتَدِینَ ﴿۱۸﴾

فولادوند: مساجد خدا را تنها كسانى آباد مى‏كنند كه به خدا و روز بازپسین ایمان آورده و نماز برپا داشته و زكات داده و جز از خدا نترسیده‏اند پس امید است كه اینان از راه‏یافتگان باشند

مکارم: مساجد الهی را تنها كسی آباد می‏كند كه ایمان به خدا و روز قیامت آورده و نماز را بر پا دارد و زكوة را بپردازد و از چیزی جز خدا نترسد، ممكن است چنین گروهی هدایت یابند.

خرمشاهی: مساجد الهى را فقط كسانى آباد مى‏كنند كه به خداوند و روز بازپسین ایمان آورده، و نماز برپا داشته و زكات مى‏پردازند، و از هیچ كس جز خداوند نترسیده‏اند، و چه بسا اینان رهیافته باشند

أَجَعَلْتُمْ سِقَایَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ یَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴿۱۹﴾

فولادوند: آیا سیراب ساختن حاجیان و آباد كردن مسجد الحرام را همانند [كار] كسى پنداشته‏اید كه به خدا و روز بازپسین ایمان آورده و در راه خدا جهاد مى‏كند [نه این دو] نزد خدا یكسان نیستند و خدا بیدادگران را هدایت نخواهد كرد

مکارم: آیا سیراب كردن حجاج و آباد ساختن مسجد الحرام را همانند (عمل) كسی قرار دادید كه ایمان به خدا و روز قیامت آورده و در راه او جهاد كرده است، (این هر دو) هرگز نزد خدا مساوی نیستند، و خداوند گروه ظالمان را هدایت نمی‏كند.

خرمشاهی: آیا آب دادن به حاجیان و آباد سازى مسجدالحرام را همانند [عمل‏] كسى مى‏شمارید كه به خداوند و روز بازپسین ایمان آورده و در راه خدا جهاد كرده است؟ اینان نزد خداوند برابر نیستند، و خداوند ستمكاران [مشركان‏] را هدایت نمى‏كند

الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ ﴿۲۰﴾

فولادوند: كسانى كه ایمان آورده و هجرت كرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداخته‏اند نزد خدا مقامى هر چه والاتر دارند و اینان همان رستگارانند

مکارم: آنها كه ایمان آوردند و هجرت كردند و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد نمودند مقامشان نزد خدا برتر است و آنها به موهبت عظیم رسیده‏اند.

خرمشاهی: كسانى كه ایمان آورده و هجرت كرده‏اند و در راه خداوند به مال و جان جهاد كرده‏اند، نزد خداوند بلندمرتبه‏ترند و اینانند كه رستگارند

یُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَّهُمْ فِیهَا نَعِیمٌ مُّقِیمٌ ﴿۲۱﴾

فولادوند: پروردگارشان آنان را از جانب خود به رحمت و خشنودى و باغهایى [در بهشت] كه در آنها نعمتهایى پایدار دارند مژده مى‏دهد

مکارم: پروردگار، آنها را به رحمتی از ناحیه خویش و خشنودی و باغهای بهشتی كه در آن نعمتهای جاودانه دارند بشارت می‏دهد.

خرمشاهی: و پروردگارشان ایشان را به رحمت و رضوان خویش و بوستانهایى كه در آنها ناز و نعمتى پاینده دارند، بشارت مى‏دهد

خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا إِنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿۲۲﴾

فولادوند: جاودانه در آنها خواهند بود در حقیقت‏خداست كه نزد او پاداشى بزرگ است

مکارم: همواره و تا ابد در این باغها (و در لابلای این نعمتها) خواهند بود زیرا نزد خداوند پاداش غظیم است.

خرمشاهی: جاودانه در آنند، چرا كه نزد خداوند پاداشى بزرگ است‏

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِیَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِیمَانِ وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿۲۳﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید اگر پدرانتان و برادرانتان كفر را بر ایمان ترجیح دهند [آنان را] به دوستى مگیرید و هر كس از میان شما آنان را به دوستى گیرد آنان همان ستمكارانند

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید هر گاه پدران و برادران شما كفر را بر ایمان ترجیح دهند آنها را ولی (و یار و یاور و تكیه گاه) خود قرار ندهید و كسانی كه آنها را ولی خود قرار دهند ستمگرند.

خرمشاهی: اى مؤمنان پدران و برادرانتان را اگر كفر را از ایمان خوشتر دارند، دوست مگیرید، و هركس از شما ایشان را دوست گیرد، بدانید كه ایشان ستمكارند

قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِیرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْكُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى یَأْتِیَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿۲۴﴾

فولادوند: بگو اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالى كه گرد آورده‏اید و تجارتى كه از كسادش بیمناكید و سراهایى را كه خوش مى‏دارید نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راه وى دوست‏داشتنى‏تر است پس منتظر باشید تا خدا فرمانش را [به اجرا در]آورد و خداوند گروه فاسقان را راهنمایى نمى‏كند

مکارم: بگو اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما و اموالی كه به دست آورده‏اید و تجارتی كه از كساد شدنش بیم دارید و مساكن مورد علاقه شما، در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش ‍ محبوبتر است در انتظار این باشید كه خداوند عذابش را بر شما نازل كند و خداوند جمعیت نا فرمانبردار را هدایت نمی‏كند.

خرمشاهی: بگو اگر پدرانتان و پسرانتان و برادرانتان و همسرانتان و خاندانتان و اموالى كه به دست آورده‏اید و تجارتى كه از كسادش مى‏ترسید، و خانه‏هایى كه خوش دارید، در نزد شما از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش عزیزتر است، منتظر باشید تا خداوند فرمانش را به میان آورد، و خداوند نافرمانان را هدایت نمى‏كند

لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ فِی مَوَاطِنَ كَثِیرَةٍ وَیَوْمَ حُنَیْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَیْئًا وَضَاقَتْ عَلَیْكُمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّیْتُم مُّدْبِرِینَ ﴿۲۵﴾

فولادوند: قطعا خداوند شما را در مواضع بسیارى یارى كرده است و [نیز] در روز حنین آن هنگام كه شمار زیادتان شما را به شگفت آورده بود ولى به هیچ وجه از شما دفع [خطر] نكرد و زمین با همه فراخى بر شما تنگ گردید سپس در حالى كه پشت [به دشمن] كرده بودید برگشتید

مکارم: خداوند شما را در میدانهای زیادی یاری كرد (و بر دشمن پیروز شدید) و در روز حنین (نیز یاری نمود) در آن هنگام كه فزونی جمعیتتان شما را به اعجاب آورده بود، ولی هیچ مشكلی را برای شما حل نكرد و زمین با همه وسعتش بر شما تنگ شد سپس پشت (به دشمن) كرده فرار نمودید.

خرمشاهی: به راستى خداوند شما را در موارد بسیار و نیز در جنگ حنین یارى كرده است، آنگاه كه كثرتتان شما را شاد و شگفت‏زده كرد، ولى هیچ سودى به حال شما نداشت، و زمین با همه گستردگى‏اش، بر شما تنگ آمد، آنگاه [به دشمن‏] پشت كردید [و گریختید]

ثُمَّ أَنَزلَ اللّهُ سَكِینَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِینَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعذَّبَ الَّذِینَ كَفَرُواْ وَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِینَ ﴿۲۶﴾

فولادوند: آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان فرود آورد و سپاهیانى فرو فرستاد كه آنها را نمى‏دیدید و كسانى را كه كفر ورزیدند عذاب كرد و سزاى كافران همین بود

مکارم: سپس خداوند سكینه خود را بر رسولش و بر مؤ منان نازل كرد، و لشكرهائی فرستاد كه شما نمی‏دیدید و كافران را مجازات كرد و این است جزای كافران!

خرمشاهی: سپس خداوند آرامش خویش را بر پیامبرش و بر مؤمنان نازل كرد و سپاهیانى كه شما نمى‏دیدید [به كمك شما] فرو فرستاد و كافران را به رنج و عذاب انداخت، و كیفر كافران این چنین است‏

ثُمَّ یَتُوبُ اللّهُ مِن بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَن یَشَاءُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۲۷﴾

فولادوند: سپس خدا بعد از این [واقعه] توبه هر كس را بخواهد مى‏پذیرد و خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: سپس خداوند - پس از این - توبه هر كس را بخواهد (و شایسته ببیند) می‏پذیرد و خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: سپس خداوند از هركس كه بخواهد درمى‏گذرد و خداوند آمرزگار مهربان است‏

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاَ یَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَیْلَةً فَسَوْفَ یُغْنِیكُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ إِن شَاء إِنَّ اللّهَ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۲۸﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید حقیقت این است كه مشركان ناپاكند پس نباید از سال آینده به مسجدالحرام نزدیك شوند و اگر [در این قطع رابطه] از فقر بیمناكید پس به زودى خدا اگر بخواهد شما را به فضل خویش بى‏نیاز مى‏گرداند كه خدا داناى حكیم است

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید مشركان ناپاكند لذا نباید پس از امسال نزدیك مسجد الحرام شوند و اگر از فقر می‏ترسید خداوند شما را از فضلش، هر گاه بخواهد، بینیاز می‏سازد خداوند دانا و حكیم است.

خرمشاهی: اى مؤمنان همانا مشركان پلیدند، لذا نباید پس از امسالشان به مسجدالحرام نزدیك شوند، و اگر از [ركود تجارت و] تنگدستى مى‏ترسید، زودا كه خداوند، اگر بخواهد شما را از فضل خویش توانگر گرداند، كه خداوند داناى فرزانه است‏

قَاتِلُواْ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلاَ بِالْیَوْمِ الآخِرِ وَلاَ یُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلاَ یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْكِتَابَ حَتَّى یُعْطُواْ الْجِزْیَةَ عَن یَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ ﴿۲۹﴾

فولادوند: با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز بازپسین ایمان نمى‏آورند و آنچه را خدا و فرستاده‏اش حرام گردانیده‏اند حرام نمى‏دارند و متدین به دین حق نمى‏گردند كارزار كنید تا با [كمال] خوارى به دست‏خود جزیه دهند

مکارم: با كسانی از اهل كتاب كه ایمان به خدا، و نه به روز جزا دارند، و نه آنچه را خدا و رسولش تحریم كرده حرام می‏شمرند، و نه آئین حق را می‏پذیرند، پیكار كنید، تا زمانی كه جزیه را به دست خود با خضوع و تسلیم بپردازند.

خرمشاهی: با اهل كتابى كه به خداوند و روز بازپسین ایمان ندارند و حرام داشته خدا و پیامبرش را حرام نمى‏گیرند و دین حق نمى‏ورزند، كارزار كنید تا به دست خویش و خاكسارانه جزیه بپردازند

وَقَالَتِ الْیَهُودُ عُزَیْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتْ النَّصَارَى الْمَسِیحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ یُضَاهِؤُونَ قَوْلَ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى یُؤْفَكُونَ ﴿۳۰﴾

فولادوند: و یهود گفتند عز یر پسر خداست و نصارى گفتند مسیح پسر خداست این سخنى است [باطل] كه به زبان مى‏آورند و به گفتار كسانى كه پیش از این كافر شده‏اند شباهت دارد خدا آنان را بكشد چگونه [از حق] بازگردانده مى‏شوند

مکارم: یهود گفتند: «عزیر» پسر خدا است! و نصاری گفتند مسیح پسر خدا است! این سخنی است كه با زبان خود می‏گویند كه همانند گفتار كافران پیشین است، لعنت خدا بر آنها باد، چگونه دروغ می‏گویند؟!

خرمشاهی: و یهودیان مى‏گویند عزیر پسر خداست و مسیحیان مى‏گویند مسیح پسر خداست، این سخنى است [باطل‏] كه به زبان مى‏آورند و به سخن كافران پیشین تشبه مى‏جویند، خداوند بكشدشان چگونه بیراهه مى‏روند

اتَّخَذُواْ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ وَالْمَسِیحَ ابْنَ مَرْیَمَ وَمَا أُمِرُواْ إِلاَّ لِیَعْبُدُواْ إِلَهًا وَاحِدًا لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا یُشْرِكُونَ ﴿۳۱﴾

فولادوند: اینان دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را به جاى خدا به الوهیت گرفتند با آنكه مامور نبودند جز اینكه خدایى یگانه را بپرستند كه هیچ معبودى جز او نیست منزه است او از آنچه [با وى] شریك مى‏گردانند

مکارم: (آنها) دانشمندان و راهبان (تاركان دنیا) را معبودهائی در برابر خدا قرار دادند و (همچنین) مسیح فرزند مریم را، در حالی كه جز به عبادت معبود واحدی كه هیچ معبودی جز او نیست دستور نداشتند، پاك و منزه است از آنچه شریك وی قرار می‏دهند.

خرمشاهی: اینان احبار و راهبانشان و مسیح بن مریم را به جاى خداوند به خدایى گرفته‏اند، و حال آنكه فرمانى جز این به آنان داده نشده است كه خداى یگانه را بپرستند [همان خداوندى‏] كه خدایى جز او نیست، [و] منزه است از شریكى كه براى او قائل مى‏شوند

یُرِیدُونَ أَن یُطْفِؤُواْ نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَیَأْبَى اللّهُ إِلاَّ أَن یُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿۳۲﴾

فولادوند: مى‏خواهند نور خدا را با سخنان خویش خاموش كنند ولى خداوند نمى‏گذارد تا نور خود را كامل كند هر چند كافران را خوش نیاید

مکارم: آنها می‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند، ولی خداجز این نمی‏خواهد كه نور خود را كامل كند هر چند كافران كراهت داشته باشند.

خرمشاهی: مى‏خواهند نور الهى را با سخنان خویش خاموش كنند و خداوند جز این نمى‏خواهد كه نور خویش را كمال بخشد، ولو كافران ناخوش داشته باشند



نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
چهارشنبه 4 آذر 1388


هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿۳۳﴾

فولادوند: او كسى است كه پیامبرش را با هدایت و دین درست فرستاد تا آن را بر هر چه دین است پیروز گرداند هر چند مشركان خوش نداشته باشند

مکارم: او كسی است كه رسولش را با هدایت و آئین حق فرستاد تا او را بر همه آئینها غالب گرداند هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

خرمشاهی: او كسى است كه پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاده است، تا آن را بر همه ادیان پیروز گرداند ولو آنكه مشركان ناخوش داشته باشند

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّ كَثِیرًا مِّنَ الأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَیَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَیَصُدُّونَ عَن سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ یَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلاَ یُنفِقُونَهَا فِی سَبِیلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ﴿۳۴﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید بسیارى از دانشمندان یهود و راهبان اموال مردم را به ناروا مى‏خورند و [آنان را] از راه خدا باز مى‏دارند و كسانى كه زر و سیم را گنجینه مى‏كنند و آن را در راه خدا هزینه نمى‏كنند ایشان را از عذابى دردناك خبر ده

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید بسیاری از علما(ی اهل كتاب) و راهبان، اموال مردم را به باطل می‏خورند و (آنان را) از راه خدا باز می‏دارند، و آنها را كه طلا و نقره را گنجینه (و ذخیره و پنهان) می‏سازند، و در راه خدا انفاق نمی‏كنند، به مجازات دردناك بشارت ده.

خرمشاهی: اى مؤمنان بدانید كه بسیارى از احبار و راهبان، اموال مردم را به ناحق مى‏خورند و [مردمان را] از راه خدا باز مى‏دارند، و كسانى كه زر و سیم مى‏اندوزند و آن را در راه خدا خرج نمى‏كنند، ایشان را از عذابى دردناك خبر ده‏

یَوْمَ یُحْمَى عَلَیْهَا فِی نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هَذَا مَا كَنَزْتُمْ لأَنفُسِكُمْ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ ﴿۳۵﴾

فولادوند: روزى كه آن [گنجینه]ها را در آتش دوزخ بگدازند و پیشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ كنند [و گویند] این است آنچه براى خود اندوختید پس [كیفر] آنچه را مى‏اندوختید بچشید

مکارم: در آن روز كه آنها را در آتش جهنم گرم و سوزان كرده و با آن صورتها و پهلوها و پشتهایشان را داغ می‏كنند (و به آنها می‏گویند) كه این همان چیز است كه برای خود گنجینه ساختید پس بچشید چیزی را كه برای خود اندوختید.

خرمشاهی: آن روز كه آن را در آتش جهنم تافته كنند و پیشانى و پهلو و پشت آنان را با آن داغ بگذارند [به آنان گویند] این همان است كه براى خودتان اندوخته بودید، پس [طعم‏] اندوخته‏هایتان را بچشید

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی كِتَابِ اللّهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَات وَالأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ فَلاَ تَظْلِمُواْ فِیهِنَّ أَنفُسَكُمْ وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِینَ كَآفَّةً كَمَا یُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ ﴿۳۶﴾

فولادوند: در حقیقت‏شماره ماه‏ها نزد خدا از روزى كه آسمانها و زمین را آفریده در كتاب [علم] خدا دوازده ماه است از این [دوازده ماه] چهار ماه [ماه] حرام است این است آیین استوار پس در این [چهار ماه] بر خود ستم مكنید و همگى با مشركان بجنگید چنانكه آنان همگى با شما مى‏جنگند و بدانید كه خدا با پرهیزگاران است

مکارم: تعداد ماهها نزد خداوند در كتاب (آفرینش) الهی از آن روز كه آسمانها و زمین را آفریده دوازده ماه است كه از آن چهار ماه، ماه حرام است (و جنگ در آن ممنوع می‏باشد) این آئین ثابت و پابرجا (ی الهی) است، بنابر این در این ماهها به خود ستم مكنید (و از هر گونه خونریزی بپرهیزید) و با مشركان (به هنگام نبرد) دسته جمعی پیكار كنید همانگونه كه آنها دسته جمعی با شما پیكار می‏كنند و بدانید خداوند با پرهیزكاران است.

خرمشاهی: بدانید كه شمار ماهها نزد خداوند در كتاب الهى [لوح محفوظ از] روزى كه آسمانها و زمین را آفریده است، دوازده ماه است، كه از آن چهار ماه حرام است، این دین استوار است، پس در مورد آنها بر خود ستم نكنید، و با مشركان همگى كارزار كنید، همچنانكه آنان هم با شما همگى كارزار مى‏كنند و بدانید كه خداوند با پرهیزگاران است‏

إِنَّمَا النَّسِیءُ زِیَادَةٌ فِی الْكُفْرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذِینَ كَفَرُواْ یُحِلِّونَهُ عَامًا وَیُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِّیُوَاطِؤُواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّهُ فَیُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ اللّهُ زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْكَافِرِینَ ﴿۳۷﴾

فولادوند: جز این نیست كه جابجا كردن [ماههاى حرام] فزونى در كفر است كه كافران به وسیله آن گمراه مى‏شوند آن را یكسال حلال مى‏شمارند و یكسال [دیگر] آن را حرام مى‏دانند تا با شماره ماههایى كه خدا حرام كرده است موافق سازند و در نتیجه آنچه را خدا حرام كرده [بر خود] حلال گردانند زشتى اعمالشان برایشان آراسته شده است و خدا گروه كافران را هدایت نمى‏كند

مکارم: نسی ء (جابجا كردن و تاخیر ماههای حرام) افزایشی در كفر (مشركان) است كه بواسطه آن كافران گمراه می‏شوند، یك سال آنرا حلال و سال دیگر آنرا تحریم می‏كنند تا مطابق تعداد ماههائی كه خداوند تحریم كرده بشود (و عدد چهار به پندارشان تكمیل گردد) و از این راه آنچه را كه خدا حرام كرده حلال بشمرند، اعمال زشتشان در نظرشان زیبا جلوه داده شده و خداوند جمعیت كافران را هدایت نمی‏كند.

خرمشاهی: همانا نسئى و [كبیسه كردن سال و تغییر دادن ماه حرام‏] افزایش در كفر است كه كافران به آن وسیله به گمراهى كشیده مى‏شوند، زیرا در سالى آن [ماه‏] را حلال مى‏شمارند و در سالى حرام تا [ظاهرا]با شماره ماههایى كه خداوند حرام گردانده است برابر كنند، بالنتیجه حرام الهى را حلال مى‏شمارند، بد كرداریهایشان در نظرشان آراسته جلوه یافته است، و خداوند خداشناسان را هدایت نمى‏كند

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِیلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِیلٌ ﴿۳۸﴾

فولادوند: اى كسانى كه ایمان آورده‏اید شما را چه شده است كه چون به شما گفته مى‏شود در راه خدا بسیج‏شوید كندى به خرج مى‏دهید آیا به جاى آخرت به زندگى دنیا دل خوش كرده‏اید متاع زندگى دنیا در برابر آخرت جز اندكى نیست

مکارم: ای كسانی كه ایمان آورده‏اید چرا هنگامی كه به شما گفته می‏شود به سوی جهاد در راه خدا حركت كنید سنگینی بر زمین می‏كنید (و سستی به خرج می‏دهید) آیا به زندگی دنیا به جای آخرت راضی شده‏اید! با اینكه متاع زندگی دنیا در برابر آخرت چیز كمی بیش نیست!

خرمشاهی: اى مؤمنان چرا هنگامى كه به شما گفته مى‏شود در راه خدا رهسپار [جهاد] شوید، گرانجانى مى‏كنید؟ آیا زندگانى دنیا را به جاى آخرت پسندیده‏اید؟ در حالى كه متاع زندگانى دنیا در جنب آخرت، بس اندك است‏

إِلاَّ تَنفِرُواْ یُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِیمًا وَیَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَیْرَكُمْ وَلاَ تَضُرُّوهُ شَیْئًا وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿۳۹﴾

فولادوند: اگر بسیج نشوید [خدا] شما را به عذابى دردناك عذاب مى‏كند و گروهى دیگر به جاى شما مى‏آورد و به او زیانى نخواهید رسانید و خدا بر هر چیزى تواناست

مکارم: اگر (به سوی میدان جهاد) حركت نكنید شما را مجازات دردناكی می‏كند و گروه دیگری غیر از شما را بجای شما قرار می‏دهد، و هیچ زیانی به او نمی‏رسانید، و خداوند بر هر چیزی توانا است.

خرمشاهی: اگر رهسپار [جهاد] نشوید خداوند دچار عذابى دردناك مى‏گرداندتان و به جاى شما قوم دیگرى پدید مى‏آورد و به او زیانى نمى‏رسانید، و خداوند بر هر كارى تواناست‏

إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِینَ كَفَرُواْ ثَانِیَ اثْنَیْنِ إِذْ هُمَا فِی الْغَارِ إِذْ یَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِینَتَهُ عَلَیْهِ وَأَیَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِینَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِیَ الْعُلْیَا وَاللّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۴۰﴾

فولادوند: اگر او [پیامبر] را یارى نكنید قطعا خدا او را یارى كرد هنگامى كه كسانى كه كفر ورزیدند او را [از مكه] بیرون كردند و او نفر دوم از دو تن بود آنگاه كه در غار [ثور] بودند وقتى به همراه خود مى‏گفت اندوه مدار كه خدا با ماست پس خدا آرامش خود را بر او فرو فرستاد و او را با سپاهیانى كه آنها را نمى‏دیدید تایید كرد و كلمه كسانى را كه كفر ورزیدند پست‏تر گردانید و كلمه خداست كه برتر است و خدا شكست‏ناپذیر حكیم است

مکارم: اگر او را یاری نكنید خداوند (او را یاری خواهد كرد همانگونه كه در مشكلترین ساعات او را تنها نگذارد) آن هنگام كه كافران او را (از مكه) بیرون كردند در حالی كه دومین نفر بود (و یكنفر همراه او بیش ‍ نبود) در آن هنگام كه آندو در غار بودند و او به همسفر خود می‏گفت غم مخور خدا با ماست! در این موقع خداوند سكینه (و آرامش) خود را بر او فرستاد و با لشكرهائی كه مشاهده نمی‏كردید او را تقویت نمود و گفتار (و هدف) كافران را پائین قرار داد (و آنها را با شكست مواجه ساخت) و سخن خدا (و آئین او) بالا (و پیروز) است و خداوند عزیز و حكیم است.

خرمشاهی: اگر او [پیامبر] را یارى ندهید، [بدانید كه‏] خداوند او را هنگامى كه كافران آواره‏اش ساختند، یارى داد، آنگاه كه یكى از آن دو به هنگامى كه در غار بودند به رفیقش [ابوبكر] گفت نگران مباش كه خدا با ماست، آنگاه خداوند آرامش خویش را بر او نازل كرد و به سپاهیانى كه نمى‏دیدیدشان یارى داد و [سرانجام‏] آرمان كافران را پست گردانید، و آرمان الهى است كه والاست، و خداوند پیروزمند فرزانه است‏

انْفِرُواْ خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ ذَلِكُمْ خَیْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۴۱﴾

فولادوند: سبكبار و گرانبار بسیج‏شوید و با مال و جانتان در راه خدا جهاد كنید اگر بدانید این براى شما بهتر است

مکارم: (همگی به سوی میدان جهاد) حركت كنید، چه سبكبار باشید چه سنگین بار، و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد نمائید، این بنفع شماست اگر بدانید.

خرمشاهی: چه سبكبار، چه سنگین، روانه شوید و به مال و جانتان در راه خدا جهاد كنید، كه اگر بدانید این برایتان بهتر است‏

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِیبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لاَّتَّبَعُوكَ وَلَكِن بَعُدَتْ عَلَیْهِمُ الشُّقَّةُ وَسَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ یُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَاللّهُ یَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿۴۲﴾

فولادوند: اگر مالى در دسترس و سفرى [آسان و] كوتاه بود قطعا از پى تو مى‏آمدند ولى آن راه پر مشقت بر آنان دور مى‏نماید و به زودى به خدا سوگند خواهند خورد كه اگر مى‏توانستیم حتما با شما بیرون مى‏آمدیم [با سوگند دروغ] خود را به هلاكت مى‏كشانند و خدا مى‏داند كه آنان سخت دروغگویند

مکارم: (اما گروهی از آنها چنانند كه) اگر غنائمی نزدیك (و در دسترس) و سفری سهل و آسان باشد (به طمع دنیا) از تو پیروی می‏كنند، ولی (اكنون كه برای میدان تبوك) راه بر آنها دور (و پر مشقت) است (سرباز میزنند) و به زودی سوگند یاد می‏كنند كه اگر توانائی داشتیم همراه شما حركت می‏كردیم (ولی آنها با این اعمال و این دروغها در واقع) خود را هلاك می‏كنند و خداوند می‏داند آنها دروغگو هستند.

خرمشاهی: اگر سود و ثمرى زودیاب و سفرى سهل و ساده در پیش بود، از تو پیروى مى‏كردند، ولى راه پرمشقت بر ایشان گران آمده است و به خداوند سوگند یاد خواهند كرد كه اگر تاب و توان داشتیم، همراه شما رهسپار مى‏شدیم، خود را هلاك مى‏كنند و خداوند مى‏داند كه دروغ مى‏گویند

عَفَا اللّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَكَ الَّذِینَ صَدَقُواْ وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِینَ ﴿۴۳﴾

فولادوند: خدایت ببخشاید چرا پیش از آنكه [حال] راستگویان بر تو روشن شود و دروغگویان را بازشناسى به آنان اجازه دادى

مکارم: خداوند تو را بخشید چرا به آنها اجازه دادی پیش از آنكه كسانی كه راست گفتند برای تو روشن شوند و دروغگویان را بشناسی؟!

خرمشاهی: خداوند از تو درگذرد، چرا پیش از آنكه حال راستگویان بر تو معلوم گردد و دروغگویان را بشناسى، به آنان اجازه دادى؟

لاَ یَسْتَأْذِنُكَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ أَن یُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ بِالْمُتَّقِینَ ﴿۴۴﴾

فولادوند: كسانى كه به خدا و روز بازپسین ایمان دارند در جهاد با مال و جانشان از تو عذر و اجازه نمى‏خواهند و خدا به [حال] تقواپیشگان داناست

مکارم: آنها كه ایمان بخدا و روز جزا دارند هیچگاه از تو اجازه برای جهاد (در راه خدا) با اموال و جانهایشان نمی‏گیرند، و خداوند پرهیزكاران را می‏شناسد.

خرمشاهی: كسانى كه به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند از تو عذر و اجازه نمى‏خواهند [كه تن بزنند] از اینكه به مال و جانشان جهاد كنند، و خداوند از پرهیزگاران آگاه است‏

إِنَّمَا یَسْتَأْذِنُكَ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِی رَیْبِهِمْ یَتَرَدَّدُونَ ﴿۴۵﴾

فولادوند: تنها كسانى از تو اجازه مى‏خواهند [به جهاد نروند] كه به خدا و روز بازپسین ایمان ندارند و دلهایشان به شك افتاده و در شك خود سرگردانند

مکارم: تنها كسانی از تو اجازه می‏گیرند كه ایمان به خدا و روز جزا ندارند و دلهایشان آمیخته با شك و تردید است، لذا آنها در تردید خود سر گردانند.

خرمشاهی: همانا كسانى از تو عذر و اجازه مى‏خواهند كه به خداوند و روز بازپسین ایمان ندارند و دلهایشان مردد است و در شك و شبهه‏شان سرگشته‏اند

وَلَوْ أَرَادُواْ الْخُرُوجَ لأَعَدُّواْ لَهُ عُدَّةً وَلَكِن كَرِهَ اللّهُ انبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِیلَ اقْعُدُواْ مَعَ الْقَاعِدِینَ ﴿۴۶﴾

فولادوند: و اگر [به راستى] اراده بیرون رفتن داشتند قطعا براى آن ساز و برگى تدارك مى‏دیدند ولى خداوند راه‏افتادن آنان را خوش نداشت پس ایشان را منصرف گردانید و [به آنان] گفته شد با ماندگان بمانید

مکارم: اگر آنها (راست میگفتند و) می‏خواستند (به سوی میدان جهاد) خارج شوند وسیله‏ای برای آن فراهم می‏ساختند، ولی خدا از حركت آنها كراهت داشت لذا (توفیقش را از آنان سلب كرد و) آنها را (از این كار) باز داشت، و به آنها گفته شد با قاعدین (كودكان و پیران و بیماران) بنشینید.

خرمشاهی: و اگر اینان به راستى عزم رهسپارى داشتند، براى آن تهیه و تداركى مى‏دیدند، ولى خداوند انگیزش آنان را خوش نداشت، لذا بى‏تصمیمشان گذاشت و [به ایشان‏] گفته شد همنشین خانه‏نشینان باشید

لَوْ خَرَجُواْ فِیكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلاَّ خَبَالًا ولأَوْضَعُواْ خِلاَلَكُمْ یَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِیكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ ﴿۴۷﴾

فولادوند: اگر با شما بیرون آمده بودند جز فساد براى شما نمى‏افزودند و به سرعت‏خود را میان شما مى‏انداختند و در حق شما فتنه‏جویى مى‏كردند و در میان شما جاسوسانى دارند [كه] به نفع آنان [اقدام مى‏كنند] و خدا به [حال] ستمكاران داناست

مکارم: اگر همراه شما (به سوی میدان جهاد) خارج می‏شدند چیزی جز اضطراب و تردید به شما نمی‏افزودند و به سرعت در بین شما به فتنه‏انگیزی (و ایجاد تفرقه و نفاق) می‏پرداختند و در میان شما افرادی (سست و ضعیف) هستند كه بسیار از آنها پذیرا می‏باشند، و خداوند از ظالمان با خبر است.

خرمشاهی: اگر همراه شما رهسپار مى‏شدند جز فتنه و فساد براى شما به بار نمى‏آوردند و در بین شما رخنه مى‏كردند و در حق شما فتنه جویى مى‏كردند، و در میان شما جاسوسانى دارند، و خداوند به [احوال‏] ستمگران آگاه است‏

لَقَدِ ابْتَغَوُاْ الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ الأُمُورَ حَتَّى جَاء الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ ﴿۴۸﴾

فولادوند: در حقیقت پیش از این [نیز] در صدد فتنه‏جویى برآمدند و كارها را بر تو وارونه ساختند تا حق آمد و امر خدا آشكار شد در حالى كه آنان ناخشنود بودند

مکارم: آنها پیش از این (نیز) اقدام به فتنه‏انگیزی كردند و كارها را برای تو دگرگون ساختند (و بهم ریختند) تا زمانی كه حق فرا رسید و فرمان خدا آشكار گشت (و پیروز شدید) در حالی كه آنها كراهت داشتند.

خرمشاهی: به راستى كه پیشترها هم فتنه‏جویى مى‏كردند و در حق تو بد مى‏سگالیدند، تا آنكه حق پدید آمد و امر الهى -با آنكه آنان ناخوش داشتندآشكار شد

وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی أَلاَ فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْكَافِرِینَ ﴿۴۹﴾

فولادوند: و از آنان كسى است كه مى‏گوید مرا [در ماندن] اجازه ده و به فتنه‏ام مینداز هش‏دار كه آنان خود به فتنه افتاده‏اند و بى‏تردید جهنم بر كافران احاطه دارد

مکارم: بعضی از آنها می‏گویند بما اجازه ده (تا در جهاد شركت نكنیم) و ما را به گناه گرفتار ساز، آگاه باشید آنها (هم اكنون) در گناه سقوط كرده‏اند و جهنم كافران را احاطه كرده است!

خرمشاهی: و از ایشان كسى هست كه مى‏گوید به من اجازه [نیامدن به جهاد] بده و مرا در فتنه مینداز، بدانید كه هم اكنون در فتنه افتاده‏اند و جهنم بر كافران چیره است‏

إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكَ مُصِیبَةٌ یَقُولُواْ قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَیَتَوَلَّواْ وَّهُمْ فَرِحُونَ ﴿۵۰﴾

فولادوند: اگر نیكى به تو رسد آنان را بدحال مى‏سازد و اگر پیشامد ناگوارى به تو رسد مى‏گویند ما پیش از این تصمیم خود را گرفته‏ایم و شادمان روى بر مى‏تابند

مکارم: هرگاه نیكی به تو رسد آنها را ناراحت می‏كند، اگر مصیبتی به تو رسد می‏گویند ما تصمیم خود را از پیش گرفته‏ایم و باز می‏گردند در حالیكه خوشحالند.

خرمشاهی: اگر خیر و خوشى به تو برسد ایشان را بد آید و اگر مصیبتى به تو رسد گویند ما از پیش حساب كار خود را داشتیم و شادمانه روى برتافته بر مى‏گردند

قُل لَّن یُصِیبَنَا إِلاَّ مَا كَتَبَ اللّهُ لَنَا هُوَ مَوْلاَنَا وَعَلَى اللّهِ فَلْیَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿۵۱﴾

فولادوند: بگو جز آنچه خدا براى ما مقرر داشته هرگز به ما نمى‏رسد او سرپرست ماست و مؤمنان باید تنها بر خدا توكل كنند

مکارم: بگو هیچ حادثه‏ای برای ما رخ نمی‏دهد مگر آنچه خداوند برای ما نوشته است، او مولی (و سرپرست) ما است و مؤ منان تنها بر خدا توكل می‏كنند.

خرمشاهی: بگو هرگز چیزى جز آنچه خداوند براى ما مقرر داشته است، به ما نمى‏رسد، [و] او مولاى ماست و مؤمنان باید بر خداوند توكل كنند

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن یُصِیبَكُمُ اللّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَیْدِینَا فَتَرَبَّصُواْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ ﴿۵۲﴾

فولادوند: بگو آیا براى ما جز یكى از این دو نیكى را انتظار مى‏برید در حالى كه ما انتظار مى‏كشیم كه خدا از جانب خود یا به دست ما عذابى به شما برساند پس انتظار بكشید كه ما هم با شما در انتظاریم

مکارم: بگو آیا درباره ما جز یكی از دو نیكی انتظار دارید (یا بر شما پیروز می‏شویم و یا شربت شهادت می‏نوشیم) ولی ما انتظار داریم یا عذابی از طرف خداوند (در آن جهان) یا به دست ما (در این جهان) به شما برسد، اكنون كه چنین است شما انتظار بكشید ما هم با شما انتظار می‏كشیم.

خرمشاهی: بگو آیا غیر از یكى از دو خوبى را براى ما انتظار مى‏كشید، و ما براى شما انتظار مى‏كشیم كه خداوند به عذابى از سوى خویش یا به دست ما دچارتان كند، پس هم شما چشم به راه باشید و هم ما چشم به راهیم‏

قُلْ أَنفِقُواْ طَوْعًا أَوْ كَرْهًا لَّن یُتَقَبَّلَ مِنكُمْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ قَوْمًا فَاسِقِینَ ﴿۵۳﴾

فولادوند: بگو چه به رغبت چه با بى‏میلى انفاق كنید هرگز از شما پذیرفته نخواهد شد چرا كه شما گروهى فاسق بوده‏اید

مکارم: بگو انفاق كنید خواه از روی میل یا اكراه، هرگز از شما پذیرفته نمی‏شود چرا كه شما قوم فاسقی بودید.

خرمشاهی: بگو چه با رغبت انفاق كنید، چه با اكراه هرگز از شما پذیرفته نمى‏شود چرا كه شما قومى نافرمان بوده‏اید

وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَهُمْ كُسَالَى وَلاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَهُمْ كَارِهُونَ ﴿۵۴﴾

فولادوند: و هیچ چیز مانع پذیرفته شدن انفاقهاى آنان نشد جز اینكه به خدا و پیامبرش كفر ورزیدند و جز با [حال] كسالت نماز به جا نمى‏آورند و جز با كراهت انفاق نمى‏كنند

مکارم: و هیچ چیز مانع قبول انفاقهای آنها نشد جز اینكه آنها به خدا و پیامبرش كافر شدند و نماز بجا نمی‏آورند جز با كسالت و انفاق نمی‏كنند مگر با كراهت!

خرمشاهی: و هیچ چیز آنان را از پذیرفته شدن نفقاتشان باز نداشت، مگر آنكه به خداوند و پیامبر او كفرورزیده و جز با حالت كسالت به نماز نپرداخته‏اند و جز با اكراه انفاق نكرده‏اند

فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا یُرِیدُ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُم بِهَا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ ﴿۵۵﴾

فولادوند: اموال و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد جز این نیست كه خدا مى‏خواهد در زندگى دنیا به وسیله اینها عذابشان كند و جانشان در حال كفر بیرون رود

مکارم: و (فزونی) اموال و اولاد آنها تو را در شگفتی فرو نبرد، خدا می‏خواهد آنها را به وسیله آن در زندگی دنیا عذاب كند و در حال كفر بمیرند.

خرمشاهی: پس نه اموال و نه اولادشان تو را به شگفتى نیندازد، جز این نیست كه خداوند مى‏خواهد آنان را در زندگانى دنیا به این وسیله عذاب كند و در حال كفر جانشان به در رود

وَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَكِنَّهُمْ قَوْمٌ یَفْرَقُونَ ﴿۵۶﴾

فولادوند: و به خدا سوگند یاد مى‏كنند كه آنان قطعا از شمایند در حالى كه از شما نیستند لیكن آنان گروهى هستند كه مى‏ترسند

مکارم: و به خدا سوگند می‏خورند كه آنها از شما هستند در حالی كه از شما نیستند، ولی آنها گروهی هستند كه می‏ترسند (و وحشت دارند لذا دروغ می‏گویند).

خرمشاهی: و به خداوند سوگند یاد مى‏كنند كه آنان از شما هستند ولى آنان از شما نیستند، بلكه گروهى‏اند كه مى‏ترسند

لَوْ یَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْاْ إِلَیْهِ وَهُمْ یَجْمَحُونَ ﴿۵۷﴾

فولادوند: اگر پناهگاه یا غارها یا سوراخى [براى فرار] مى‏یافتند شتابزده به سوى آن روى مى‏آوردند

مکارم: اگر پناهگاه یا غارها یا راهی در زیر زمین بیابند به سوی آن حركت می‏كنند در حالی كه با سرعت و شتاب فرار می‏كنند.

خرمشاهی: اگر پناهگاه یا نهانگاهها یا گریزگاهى بیابند، شتابان به آن روى مى‏آورند

وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُكَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ ﴿۵۸﴾

فولادوند: و برخى از آنان در [تقسیم] صدقات بر تو خرده مى‏گیرند پس اگر از آن [اموال] به ایشان داده شود خشنود مى‏گردند و اگر از آن به ایشان داده نشود بناگاه به خشم مى‏آیند

مکارم: و در میان آنها كسانی هستند كه در (تقسیم) غنائم به تو ایراد می‏كنند، اگر از آن به آنها بدهند راضی می‏شوند و اگر ندهند خشم می‏گیرند (خواه حق آنها باشد یا نه).

خرمشاهی: و از ایشان كسى هست كه از تو در تقسیم صدقات عیب مى‏گیرد، یعنى اگر از آنها به آنان ببخشند، خشنود شوند، و اگر از آن نبخشند، آنگاه در خشم مى‏شوند

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوْاْ مَا آتَاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ سَیُؤْتِینَا اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللّهِ رَاغِبُونَ ﴿۵۹﴾

فولادوند: و اگر آنان بدانچه خدا و پیامبرش به ایشان داده‏اند خشنود مى‏گشتند و مى‏گفتند خدا ما را بس است به زودى خدا و پیامبرش از كرم خود به ما مى‏دهند و ما به خدا مشتاقیم [قطعا براى آنان بهتر بود]

مکارم: ولی اگر آنها به آنچه خدا و پیامبرش به آنها می‏دهد راضی باشند و بگویند خداوند برای ما كافی است و به زودی خدا و رسولش از فضل خود به ما می‏بخشد ما تنها رضای او را می‏طلبیم (اگر چنین كنند به سود آنهاست).

خرمشاهی: ولى اگر آنان به آنچه خداوند و پیامبرش به ایشان بخشیده‏اند، خشنود مى‏شدند و مى‏گفتند خداوند ما را بس، زودا كه خداوند و پیامبر او از فضل خویش به ما ببخشند و ما به خداوند مى‏گراییم [برایشان بهتر بود]

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاء وَالْمَسَاكِینِ وَالْعَامِلِینَ عَلَیْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِی الرِّقَابِ وَالْغَارِمِینَ وَفِی سَبِیلِ اللّهِ وَابْنِ السَّبِیلِ فَرِیضَةً مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۶۰﴾

فولادوند: صدقات تنها به تهیدستان و بینوایان و متصدیان [گردآورى و پخش] آن و كسانى كه دلشان به دست آورده مى‏شود و در [راه آزادى] بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده اختصاص دارد [این] به عنوان فریضه از جانب خداست و خدا داناى حكیم است

مکارم: زكات مخصوص فقراء و مساكین و كاركنانی است كه برای (جمع آوری) آن كار می‏كنند، و كسانی كه برای جلب محبتشان اقدام می‏شود، و برای (آزادی) بردگان، و بدهكاران، و در راه (تقویت آئین خدا، و واماندگان در راه، این یك فریضه (مهم) الهی است و خداوند دانا و حكیم است.

خرمشاهی: زكات فقط براى تهیدستان و بینوایان و كارگزاران آن و دلجویى شدگان و بردگان‏[ى كه مى‏خواهند بازخرید شوند] و وامداران و هزینه در راه خدا و در راه ماندگان است كه فریضه الهى است و خداوند داناى فرزانه است‏

وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَیِقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیْرٍ لَّكُمْ یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَیُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِینَ آمَنُواْ مِنكُمْ وَالَّذِینَ یُؤْذُونَ رَسُولَ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۶۱﴾

فولادوند: و از ایشان كسانى هستند كه پیامبر را آزار مى‏دهند و مى‏گویند او زودباور است بگو گوش خوبى براى شماست به خدا ایمان دارد و [سخن] مؤمنان را باور مى‏كند و براى كسانى از شما كه ایمان آورده‏اند رحمتى است و كسانى كه پیامبر خدا را آزار مى‏رسانند عذابى پر درد [در پیش] خواهند داشت

مکارم: از آنها كسانی هستند كه پیامبر را آزار می‏دهند، و می‏گویند او خوشباور و گوشی است!، بگو خوشباور بودن او به نفع شماست (ولی بدانید) او ایمان به خدا دارد و (تنها) تصدیق مؤ منان می‏كند، و رحمت است برای كسانی از شما كه ایمان آورده‏اند، و آنها كه فرستاده خدا را آزار می‏دهند عذاب دردناكی دارند.

خرمشاهی: و از ایشان كسانى هستند كه پیامبر را مى‏آزارند و مى‏گویند او زودباور است، بگو به سود شماست كه زودباور است، كه به خداوند و مؤمنان ایمان دارد و رحمت الهى براى كسانى از شماست كه ایمان آورده‏اند، و كسانى كه پیامبر خدا را مى‏آزارند، عذاب دردناكى [در پیش‏] دارند

یَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَكُمْ لِیُرْضُوكُمْ وَاللّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن یُرْضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤْمِنِینَ ﴿۶۲﴾

فولادوند: براى [اغفال] شما به خدا سوگند یاد مى‏كنند تا شما را خشنود گردانند در صورتى كه اگر مؤمن باشند [بدانند] سزاوارتر است كه خدا و فرستاده او را خشنود سازند

مکارم: برای شما، سوگند به خدا یاد می‏كنند تا شما را راضی كنند، در حالی كه شایسته تر این است كه خدا و رسولش را راضی سازند، اگر (راست می‏گویند و) ایمان دارند.

خرمشاهی: براى شما به خداوند سوگند مى‏خورند كه خشنودتان كنند، و حال آنكه اینان اگر مؤمنند [بدانند كه‏] خداوند و پیامبر او سزاوارترند به آنكه خشنودشان كنند

أَلَمْ یَعْلَمُواْ أَنَّهُ مَن یُحَادِدِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِیهَا ذَلِكَ الْخِزْیُ الْعَظِیمُ ﴿۶۳﴾

فولادوند: آیا ندانسته‏اند كه هر كس با خدا و پیامبر او درافتد براى او آتش جهنم است كه در آن جاودانه خواهد بود این همان رسوایى بزرگ است

مکارم: آیا نمی‏دانند هر كس با خدا و رسولش دشمنی كند، برای او آتش دوزخ است كه جاودانه در آن می‏ماند، این یك رسوائی بزرگ است!

خرمشاهی: آیا ندانسته‏اند كه هركس با خداوند و پیامبر او مخالفت ورزد، آتش جهنم نصیب اوست كه جاودانه در آن مى‏ماند، و این خفت و خوارى بزرگ است‏

یَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَیْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِی قُلُوبِهِم قُلِ اسْتَهْزِئُواْ إِنَّ اللّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ ﴿۶۴﴾

فولادوند: منافقان بیم دارند از اینكه [مبادا] سوره‏اى در باره آنان نازل شود كه ایشان را از آنچه در دلهایشان هست‏خبر دهد بگو ریشخند كنید بى‏تردید خدا آنچه را كه [از آن] مى‏ترسید برملا خواهد كرد

مکارم: منافقان از آن بیم دارند كه آیهای بر ضد آنها نازل گردد و به آنها از اسرار درون قلبشان خبر دهد، بگو: استهزا كنید، خداوند آنچه را از آن بیم دارید آشكار می‏سازد!

خرمشاهی: منافقان بیمناكند از اینكه سوره‏اى بر ضد آنان نازل گردد كه [مؤمنان را] از ما فى‏الضمیرشان آگاه گرداند، بگو ریشخند كنید، بى‏گمان خداوند آشكاركننده رازى است كه از آن بیمناكید

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ ﴿۶۵﴾

فولادوند: و اگر از ایشان بپرسى مسلما خواهند گفت ما فقط شوخى و بازى مى‏كردیم بگو آیا خدا و آیات او و پیامبرش را ریشخند مى‏كردید

مکارم: و اگر از آنها بپرسی (چرا این اعمال خلاف را انجام دادید) می‏گویند ما بازی و شوخی می‏كردیم، بگو آیا خدا، و آیات او، و پیامبرش را مسخره می‏كنید.

خرمشاهی: و اگر از ایشان بپرسى [چرا ریشخند مى‏كردید] بى‏گمان خواهند گفت، ما فقط حرف مى‏زدیم و خود را سرگرم مى‏كردیم، بگو آیا به خداوند و آیات او و پیامبر او ریشخند مى‏كردید؟

لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِكُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُواْ مُجْرِمِینَ ﴿۶۶﴾

فولادوند: عذر نیاورید شما بعد از ایمانتان كافر شده‏اید اگر از گروهى از شما درگذریم گروهى [دیگر] را عذاب خواهیم كرد چرا كه آنان تبهكار بودند

مکارم: (بگو) عذر خواهی نكنید (كه بیهوده است، چرا كه) شما پس از ایمان آوردن كافر شدید، اگر گروهی از شما را (به خاطر توبه) مورد عفو قرار دهیم، گروه دیگری را عذاب خواهیم كرد، زیرا آنها مجرم بودند.

خرمشاهی: عذر و بهانه نیاورید به راستى كه پس از ایمانتان كافر شده‏اید، اگر گروهى از شما را ببخشیم گروهى را عذاب مى‏كنیم چرا كه گناهكار بوده‏اند

الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿۶۷﴾

فولادوند: مردان و زنان دو چهره [همانند] یكدیگرند به كار ناپسند وامى‏دارند و از كار پسندیده باز مى‏دارند و دستهاى خود را [از انفاق] فرو مى‏بندند خدا را فراموش كردند پس [خدا هم] فراموششان كرد در حقیقت این منافقانند كه فاسقند

مکارم: مردان منافق و زنان منافق همه از یك گروهند، آنها امر به منكر، و نهی از معروف، میكنند، و دستهایشان را (از انفاق و بخشش) میبندند، خدا را فراموش كردند و خدا آنها را فراموش كرده (رحمتش را از آنها قطع منافقان قطعا فاسقند.

خرمشاهی: مردان و زنان منافق همه از یكدیگرند كه امر به منكر و نهى از معروف مى‏كنند و دستانشان را [از انفاق‏] بسته مى‏دارند، خداوند را فراموش كرده‏اند و خداوند هم [به كیفر آن‏] فراموششان كرده است، بى‏گمان منافقان فاسقند

وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ ﴿۶۸﴾

فولادوند: خدا به مردان و زنان دو چهره و كافران آتش جهنم را وعده داده است در آن جاودانه‏اند آن [آتش] براى ایشان كافى است و خدا لعنتشان كرده و براى آنان عذابى پایدار است

مکارم: خداوند به مردان و زنان منافق و كفار وعده آتش دوزخ داده، جاودانه در آن خواهند ماند، همان برای آنها كافی است، و خدا آنها را از رحمتش دور ساخته، و عذاب همیشگی برای آنها است.

خرمشاهی: خداوند به مردان منافق و زنان منافق و كافران از آتش جهنم بیم داده است كه جاودانه در آنند و همان ایشان را بس، و خداوند لعنتشان كرده است و عذابى پاینده دارند



نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
چهارشنبه 4 آذر 1388

كَالَّذِینَ مِن قَبْلِكُمْ كَانُواْ أَشَدَّ مِنكُمْ قُوَّةً وَأَكْثَرَ أَمْوَالًا وَأَوْلاَدًا فَاسْتَمْتَعُواْ بِخَلاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُم بِخَلاَقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِینَ مِن قَبْلِكُمْ بِخَلاَقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِی خَاضُواْ أُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الُّدنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿۶۹﴾

فولادوند: [حال شما منافقان] چون كسانى است كه پیش از شما بودند آنان از شما نیرومندتر و داراى اموال و فرزندان بیشتر بودند پس از نصیب خویش [در دنیا] برخوردار شدند و شما [هم] از نصیب خود برخوردار شدید همان گونه كه آنان كه پیش از شما بودند از نصیب خویش برخوردار شدند و شما [در باطل] فرو رفتید همان گونه كه آنان فرو رفتند آنان اعمالشان در دنیا و آخرت به هدر رفت و آنان همان زیانكارانند

مکارم: (شما منافقان) همانند كسانی هستید كه قبل از شما بودند (و راه نفاق پوئیدند) آنها از شما نیرومندتر و اموال و فرزندانشان فزونتر بود، آنها از بهره خود (در دنیا در راه هوسها و گناه) استفاده كردند، شما نیز از بهره خود (در این راه) استفاده كردید همان گونه كه آنها استفاده كردند شما (در كفر و نفاق و استهزای مومنان فرو رفتید همانگونه كه آنها فرو رفتند، (ولی سر انجام) اعمالشان در دنیا و آخرت نابود شد و آنها زیانكارانید.

خرمشاهی: همانند پیشینیانتان كه از شما نیرومندتر و ثروتمندتر و پرزاد و رودتر بودند، آرى آنان از نصیب خویش بهره‏مند شدند و شما نیز همانند پیشینیانتان كه از نصیب خویش بهره‏مند شدند، از نصیب خویش بهره‏مند شدید، و همانند آنان كه ژاژخایى كردند، ژاژخایى كردید، اینان اعمالشان در دنیا و آخرت تباه شده و اینان زیانكارند

أَلَمْ یَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَاهِیمَ وِأَصْحَابِ مَدْیَنَ وَالْمُؤْتَفِكَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللّهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ ﴿۷۰﴾

فولادوند: آیا گزارش [حال] كسانى كه پیش از آنان بودند قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهیم و اصحاب مدین و شهرهاى زیر و رو شده به ایشان نرسیده است پیامبرانشان دلایل آشكار برایشان آوردند خدا بر آن نبود كه به آنان ستم كند ولى آنان بر خود ستم روا مى‏داشتند

مکارم: آیا خبر كسانی كه پیش از آنها بودند به آنان نرسیده، قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهیم و اصحاب مدین (قوم شعیب) و شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) كه پیامبرانشان با دلائل روشن به سوی آنها آمدند (ولی نپذیرفتند) خداوند به آنها ستم نكرد اما خودشان بر خویشتن ستم می‏كردند.

خرمشاهی: آیا خبر پیشینیانشان از قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهیم و اهل مدین و شهرهاى زیر و زبر شده‏[ى قوم لوط] به آنان نرسیده است كه پیامبرانشان معجزات برایشان آوردند و [در نهایت‏] خداوند نخواست بر آنان ستم كند اما [آنان‏] بر خود ستم مى‏كردند

وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَیُطِیعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ سَیَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ ﴿۷۱﴾

فولادوند: و مردان و زنان با ایمان دوستان یكدیگرند كه به كارهاى پسندیده وا مى‏دارند و از كارهاى ناپسند باز مى‏دارند و نماز را بر پا مى‏كنند و زكات مى‏دهند و از خدا و پیامبرش فرمان مى‏برند آنانند كه خدا به زودى مشمول رحمتشان قرار خواهد داد كه خدا توانا و حكیم است

مکارم: مردان و زنان با ایمان ولی (و یار و یاور) یكدیگرند، امر به معروف و نهی از منكر می‏كنند، و نماز را بر پا می‏دارند، و زكات را می‏پردازند، و خدا و رسولش را اطاعت می‏نمایند، خداوند به زودی آنها را مورد رحمت خویش قرار می‏دهد خداوند توانا و حكیم است.

خرمشاهی: و مردان و زنان مؤمن دوستدار همدیگرند، كه امر به معروف و نهى از منكر مى‏كنند و نماز برپا مى‏دارند و زكات مى‏پردازند و از خداوند و پیامبر او اطاعت مى‏كنند، زودا كه خداوند بر آنان رحمت آورد، كه خداوند پیروزمند فرزانه است‏

وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَمَسَاكِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۷۲﴾

فولادوند: خداوند به مردان و زنان با ایمان باغهایى وعده داده است كه از زیر [درختان] آن نهرها جارى است در آن جاودانه خواهند بود و [نیز] سراهایى پاكیزه در بهشتهاى جاودان [به آنان وعده داده است] و خشنودى خدا بزرگتر است این است همان كامیابى بزرگ

مکارم: خداوند به مردان و زنان با ایمان باغهائی از بهشت وعده داده كه نهرها از زیر (درختان) آنها جاری هستند، جاودانه در آن خواهند ماندو مسكنهای پاكیزه‏ای در بهشتهای عدن (نصیب آنها ساخته) و رضا (و خشنودی) خدا (از همه اینها) برتر است!، و پیروزی بزرگ همین است.

خرمشاهی: خداوند به مردان مؤمن و زنان مؤمن وعده بوستانهایى را داده است كه جویباران از فرودست آن جارى است، كه جاودانه در آنند و [نیز] خانه‏هاى پاك و پسندیده‏اى در بهشت عدن، و خشنودى الهى برتر [از همه چیز] است، این همان رستگارى بزرگ است‏

یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ ﴿۷۳﴾

فولادوند: اى پیامبر با كافران و منافقان جهاد كن و بر آنان سخت بگیر و جایگاهشان دوزخ است و چه بد سرانجامى است

مکارم: ای پیامبر! با كافران و منافقان جهاد كن، و بر آنها سخت گیر، جایگاهشان جهنم است و چه بد سرنوشتی دارند.

خرمشاهی: اى پیامبر با كافران و منافقان جهاد كن و با آنان درشتى كن كه سر او سرانجامشان جهنم است و بد سرانجامى است‏

یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن یَتُوبُواْ یَكُ خَیْرًا لَّهُمْ وَإِن یَتَوَلَّوْا یُعَذِّبْهُمُ اللّهُ عَذَابًا أَلِیمًا فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِی الأَرْضِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیرٍ ﴿۷۴﴾

فولادوند: به خدا سوگند مى‏خورند كه [سخن ناروا] نگفته‏اند در حالى كه قطعا سخن كفر گفته و پس از اسلام آوردنشان كفر ورزیده‏اند و بر آنچه موفق به انجام آن نشدند همت گماشتند و به عیبجویى برنخاستند مگر [بعد از] آنكه خدا و پیامبرش از فضل خود آنان را بى‏نیاز گردانیدند پس اگر توبه كنند براى آنان بهتر است و اگر روى برتابند خدا آنان را در دنیا و آخرت عذابى دردناك مى‏كند و در روى زمین یار و یاورى نخواهند داشت

مکارم: به خدا سوگند می‏خورند كه (سخنان زننده در غیاب پیامبر) نگفته‏اند، در حالی كه قطعا سخنان كفر آمیز گفته‏اند، و پس از اسلام كافر شده‏اند، و تصمیم (به كار خطرناكی) گرفتند كه به آن نرسیدند، آنها فقط از این انتقام می‏گیرند كه خداوند و رسولش آنان را به فضل (و كرم) خود بینیاز ساختند! (با این حال) اگر توبه كنند برای آنها بهتر است، و اگر روی گردانند خداوند آنها را در دنیا و آخرت به مجازات دردناكی كیفر خواهد داد و در سراسر روی زمین نه ولی و حامی دارند و نه یاوری!

خرمشاهی: اینان به خداوند سوگند مى‏خورند كه نگفته‏اند ولى به راستى سخن كفرآمیز را گفته‏اند، و بعد از اسلام آوردنشان كافر شده‏اند، و آهنگ كارى را كرده‏اند كه به آن دست نیافته‏اند و به انكار برنخواستند مگر از آن روى كه خداوند و پیامبرش از فضل خویش ایشان را توانگر ساخته‏اند، اگر توبه كنند برایشان بهتر است، و اگر رویگردان شوند، خداوند ایشان را در دنیا و آخرت به عذابى دردناك گرفتار خواهد ساخت و در این سرزمین یار و یاورى ندارند

وَمِنْهُم مَّنْ عَاهَدَ اللّهَ لَئِنْ آتَانَا مِن فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿۷۵﴾

فولادوند: و از آنان كسانى‏اند كه با خدا عهد كرده‏اند كه اگر از كرم خویش به ما عطا كند قطعا صدقه خواهیم داد و از شایستگان خواهیم شد

مکارم: از آنها كسانی هستند كه با خدا پیمان بسته‏اند كه اگر خداوند ما را از فضل خود روزی كند قطعا صدقه خواهیم داد و از شاكران خواهیم بود.

خرمشاهی: و از ایشان كسانى هستند كه با خداوند عهد كرده بودند كه اگر از فضل خویش به ما ببخشد، زكات خواهیم داد و از صالحان خواهیم شد

فَلَمَّا آتَاهُم مِّن فَضْلِهِ بَخِلُواْ بِهِ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿۷۶﴾

فولادوند: پس چون از فضل خویش به آنان بخشید بدان بخل ورزیدند و به حال اعراض روى برتافتند

مکارم: اما هنگامی كه از فضل خود به آنها بخشید بخل ورزیدند، و سرپیچی كردند، و روی گردان شدند.

خرمشاهی: و چون خداوند از فضل خویش به ایشان بخشید، در آن بخل ورزیدند و برگشتند و رویگردان شدند

فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِی قُلُوبِهِمْ إِلَى یَوْمِ یَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُواْ اللّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ یَكْذِبُونَ ﴿۷۷﴾

فولادوند: در نتیجه به سزاى آنكه با خدا خلف وعده كردند و از آن روى كه دروغ مى‏گفتند در دلهایشان تا روزى كه او را دیدار مى‏كنند پیامدهاى نفاق را باقى گذارد

مکارم: این عمل (روح) نفاق را در دلهایشان تا روزی كه خدا را ملاقات كنند بر قرار ساخت، این بخاطر آن است كه از پیمان الهی تخلف جستند و دروغ گفتند.

خرمشاهی: او نیز به خاطر آنكه وعده خویش را با خداوند خلاف كرده بودند و به خاطر آنكه دروغ مى‏گفتند، تا روزى كه به لقاى او [و پاى حساب‏] برسند، به دنبال آن، [داغ‏] نفاق بر دلهایشان نهاد

أَلَمْ یَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ یَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ وَأَنَّ اللّهَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ ﴿۷۸﴾

فولادوند: آیا ندانسته‏اند كه خدا راز آنان و نجواى ایشان را مى‏داند و خدا داناى رازهاى نهانى است

مکارم: آیا نمی‏دانستند كه خداوند اسرار و سخنان در گوشی آنها را می‏داند، و خداوند از همه غیوب (و پنهانیها) آگاه است.

خرمشاهی: آیا نمى‏دانند كه خداوند راز و نجوایشان را مى‏داند و اینكه خداوند داناى رازهاى نهانى است‏

الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ وَالَّذِینَ لاَ یَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۷۹﴾

فولادوند: كسانى كه بر مؤمنانى كه [افزون بر صدقه واجب] از روى میل صدقات [مستحب نیز] مى‏دهند عیب مى‏گیرند و [همچنین] از كسانى كه [در انفاق] جز به اندازه توانشان نمى‏یابند [عیبجویى مى‏كنند] و آنان را به ریشخند مى‏گیرند [بدانند كه] خدا آنان را به ریشخند مى‏گیرد و براى ایشان عذابى پر درد خواهد بود

مکارم: كسانی كه از صدقات مومنان اطاعت كار عیبجوئی می‏كنند، و آنهائی را كه دسترسی جز به مقدار (ناچیز) توانائیشان ندارند مسخره می‏نمایند خدا آنها را مسخره می‏كند (كیفر استهزا كنندگان را به آنها میدهد) و برای آنان عذاب دردناكی است.

خرمشاهی: كسانى كه به داوطلبان مؤمن درباره صدقات [آنان‏] و نیز درباره كسانى كه چیزى جز نهایت وسع [ناچیز] خویش نمى‏یابند، طعنه مى‏زنند و آنان را ریشخند مى‏كنند، [بدانند كه‏] خداوند [به كیفر آن‏] ریشخندشان مى‏كند و عذابى دردناك [درپیش‏] دارند

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّةً فَلَن یَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿۸۰﴾

فولادوند: چه براى آنان آمرزش بخواهى یا برایشان آمرزش نخواهى [یكسان است‏حتى] اگر هفتاد بار برایشان آمرزش طلب كنى هرگز خدا آنان را نخواهد آمرزید چرا كه آنان به خدا و فرستاده‏اش كفر ورزیدند و خدا گروه فاسقان را هدایت نمى‏كند

مکارم: چه برای آنها استغفار كنی و چه نكنی، (حتی) اگر هفتاد بار برای آنها استغفار كنی هرگز خداوند آنها را نمی‏آمرزد، چرا كه آنها خدا و پیامبرش را انكار كردند، و خداوند جمعیت فاسقان را هدایت نمی‏كند.

خرمشاهی: چه براى آنان آمرزش بخواهى، چه آمرزش نخواهى [یكسان است‏]، اگر هفتاد بار براى آنان آمرزش بخواهى خداوند هرگز آنان را نخواهد آمرزید، این از آن است كه به خداوند و پیامبرش كفرورزیدند و خداوند نافرمانان را هدایت نمى‏كند

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَكَرِهُواْ أَن یُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَّوْ كَانُوا یَفْقَهُونَ ﴿۸۱﴾

فولادوند: بر جاى‏ماندگان به [خانه] نشستن خود پس از رسول خدا شادمان شدند و از اینكه با مال و جان خود در راه خدا جهاد كنند كراهت داشتند و گفتند در این گرما بیرون نروید بگو اگر دریابند آتش جهنم سوزان‏تر است

مکارم: تخلف جویان (از جنگ تبوك) از مخالفت با رسول خدا (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) خوشحال شدند و كراهت داشتند كه با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد كنند و (به یكدیگر و به مومنان) گفتند در این گرما حركت (به سوی میدان) نكنید، به آنها بگو آتش دوزخ از این هم گرمتر است اگر بفهمند!

خرمشاهی: واپس‏گذشتگان، از خانه‏نشینى خود كه مخالفت با پیامبر خدا بود، شادمان شدند، و [در دل‏] ناخوش داشتند كه در راه خدا به مال و جانشان جهاد كنند، و مى‏گفتند در گرما رهسپار نشوید، بگو اگر دریابند آتش جهنم گرمتر است‏

فَلْیَضْحَكُواْ قَلِیلًا وَلْیَبْكُواْ كَثِیرًا جَزَاء بِمَا كَانُواْ یَكْسِبُونَ ﴿۸۲﴾

فولادوند: از این پس كم بخندند و به جزاى آنچه به دست مى‏آوردند بسیار بگریند

مکارم: آنها باید كمتر بخندند و بسیار بگریند، این جزای كارهائی است كه انجام می‏دادند.

خرمشاهی: از این پس، اندكى بخندند و فراوان بگریند، كه كیفر كار و كردارشان است‏

فَإِن رَّجَعَكَ اللّهُ إِلَى طَآئِفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُواْ مَعِیَ أَبَدًا وَلَن تُقَاتِلُواْ مَعِیَ عَدُوًّا إِنَّكُمْ رَضِیتُم بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقْعُدُواْ مَعَ الْخَالِفِینَ ﴿۸۳﴾

فولادوند: و اگر خدا تو را به سوى طایفه‏اى از آنان بازگردانید و آنان براى بیرون آمدن [به جنگ دیگرى] از تو اجازه خواستند بگو شما هرگز با من خارج نخواهید شد و هرگز همراه من با هیچ دشمنى نبرد نخواهید كرد زیرا شما نخستین‏بار به نشستن تن دردادید پس [اكنون هم] با خانه‏نشینان بنشینید

مکارم: هرگاه خداوند تو را به سوی گروهی از آنان بازگرداند و از تو اجازه خروج (به سوی میدان جهاد) بخواهند، بگو هیچگاه با من خروج نخواهید كرد و هرگز همراه من با دشمنی نخواهید جنگید، چرا شما نخستین بار به كناره گیری راضی شدید، اكنون نیز با متخلفان بمانید!

خرمشاهی: و اگر خداوند تو را به سوى گروهى از آنان باز گرداند، و از تو براى همراهى اجازه خواستند، بگو هرگز همراه من نخواهید آمد، و هرگز همراه من، با هیچ دشمنى نخواهید جنگید، چرا كه نخست بار به خانه‏نشینى راضى شدید، اكنون هم با خانه‏نشینان بنشینید

وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَىَ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُواْ وَهُمْ فَاسِقُونَ ﴿۸۴﴾

فولادوند: و هرگز بر هیچ مرده‏اى از آنان نماز مگزار و بر سر قبرش نایست چرا كه آنان به خدا و پیامبر او كافر شدند و در حال فسق مردند

مکارم: بر هیچیك از آنها كه بمیرد نماز نخوان، و بر كنار قبرش (برای دعا و طلب آمرزش) نایست چرا كه آنها به خدا و رسولش كافر شدند، و در حالی كه فاسق بودند از دنیا رفتند.

خرمشاهی: و هرگز بر هیچ‏یك از آنان هنگامى كه درگذشت نماز مخوان و بر سر گور او مایست، چرا كه اینان به خداوند و پیامبر او كفرورزیده‏اند و در نافرمانى مرده‏اند

وَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا یُرِیدُ اللّهُ أَن یُعَذِّبَهُم بِهَا فِی الدُّنْیَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ ﴿۸۵﴾

فولادوند: و اموال و فرزندان آنان تو را به شگفت نیندازد جز این نیست كه خدا مى‏خواهد ایشان را در دنیا به وسیله آن عذاب كند و جانشان در حال كفر بیرون رود

مکارم: مبادا اموال و اولادشان مایه اعجاب تو گردد، (این برای آنها نعمت نیست بلكه) خدا می‏خواهد به وسیله آن، آنها را در دنیا عذاب كند، و جانشان برآید در حالی كه كافر باشند.

خرمشاهی: و اموال و اولادشان تو را به شگفتى نیندازد، جز این نیست كه خداوند مى‏خواهد به این وسیله در دنیا عذابشان كند و در حال كفر جانشان به در رود

وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَجَاهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُوْلُواْ الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُواْ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ الْقَاعِدِینَ ﴿۸۶﴾

فولادوند: و چون سوره‏اى نازل شود كه به خدا ایمان آورید و همراه پیامبرش جهاد كنید ثروتمندانشان از تو عذر و اجازه خواهند و گویند بگذار كه ما با خانه‏نشینان باشیم

مکارم: و هنگامی كه سوره‏ای نازل گردد كه ایمان به خدا بیاورید و همراه پیامبرش جهاد كنید كسانی كه از آنها (گروه منافقان) توانائی دارند از تو اجازه می‏خواهند و می‏گویند: بگذار ما با قاعدین (آنها كه از جهاد معافند) بوده باشیم.

خرمشاهی: و چون سوره‏اى نازل شود كه به خداوند ایمان آورید و همراه پیامبر او جهاد كنید توانمندانشان از تو عذر و اجازه مى‏خواهند و گویند ما را بگذار با خانه‏نشینان باشیم‏

رَضُواْ بِأَن یَكُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ یَفْقَهُونَ ﴿۸۷﴾

فولادوند: راضى شدند كه با خانه‏نشینان باشند و بر دلهایشان مهر زده شده است در نتیجه قدرت درك ندارند

مکارم: آنها راضی شدند كه با متخلفان باشند، و بر دلهایشان مهر نهاده شده، لذا نمی‏فهمند.

خرمشاهی: راضى شدند كه با خانه‏نشینان باشند، و بر دلهایشان مهر [نفاق‏] نهاد شده است، از این روى در نمى‏یابند

لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُوْلَئِكَ لَهُمُ الْخَیْرَاتُ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿۸۸﴾

فولادوند: ولى پیامبر و كسانى كه با او ایمان آورده‏اند با مال و جانشان به جهاد برخاسته‏اند و اینانند كه همه خوبیها براى آنان است اینان همان رستگارانند

مکارم: ولی پیامبر و آنها كه با او ایمان آوردند با اموال و جانهایشان به جهاد پرداختند و همه نیكیها برای آنهاست و آنها رستگارانند.

خرمشاهی: ولى پیامبر و كسانى كه همراه او ایمان آورده‏اند به مال و جان جهاد مى‏كنند و خیرات نصیب آنان است و هم اینان رستگارند

أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۸۹﴾

فولادوند: خدا براى آنان باغهایى آماده كرده است كه از زیر [درختان] آن نهرها روان است و در آن جاودانه‏اند این همان رستگارى بزرگ است

مکارم: خداوند برای آنها باغهائی از بهشت فراهم ساخته كه نهرها از زیر درختانش جاری است، جاودانه در آن خواهند بود، و این رستگاری (و پیروزی) بزرگی است.

خرمشاهی: خداوند برایشان بوستانهایى كه جویباران از فرودست آن جارى است، آماده ساخته است كه جاودانه در آنند، و این رستگارى بزرگ است‏

وَجَاء الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الأَعْرَابِ لِیُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِینَ كَذَبُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ سَیُصِیبُ الَّذِینَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۹۰﴾

فولادوند: و عذرخواهان بادیه‏نشین [نزد تو] آمدند تا به آنان اجازه [ترك جهاد] داده شود و كسانى كه به خدا و فرستاده او دروغ گفتند نیز در خانه نشستند به زودى كسانى از آنان را كه كفر ورزیدند عذابى دردناك خواهد رسید

مکارم: و معذوران از اعراب (نزد تو) آمدند كه به آنها اجازه تخلف از جهاد) داده شود، اما آنها كه به خدا و پیامبرش دروغ گفتند (بدون هیچ عذری در خانه خود) نشستند، به زودی كسانی را كه از آنها كافر شدند (و معذور نبودند) عذاب دردناكی خواهد رسید.

خرمشاهی: و عذرتراشان اعرابى به نزد تو آمدند كه به آنان اجازه [خانه‏نشینى‏] داده شود، و كسانى كه به خداوند و پیامبرش دروغ گفتند نیز خانه‏نشین شدند، زودا كه به آن دسته از آنان كه كافر شده‏اند، عذابى دردناك برساند

لَّیْسَ عَلَى الضُّعَفَاء وَلاَ عَلَى الْمَرْضَى وَلاَ عَلَى الَّذِینَ لاَ یَجِدُونَ مَا یُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلّهِ وَرَسُولِهِ مَا عَلَى الْمُحْسِنِینَ مِن سَبِیلٍ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۹۱﴾

فولادوند: بر ناتوانان و بر بیماران و بر كسانى كه چیزى نمى‏یابند [تا در راه جهاد ] خرج كنند در صورتى كه براى خدا و پیامبرش خیرخواهى نمایند هیچ گناهى نیست [و نیز] بر نیكوكاران ایرادى نیست و خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: بر ضعیفان و بیماران و آنها كه وسیله‏ای برای انفاق (در راه جهاد) ندارند ایرادی نیست (كه در میدان مبارزه شركت نكنند) هرگاه برای خدا و رسولش خیر خواهی كنند (و از آنچه در توان دارند مضایقه ننمایند، چه اینكه) بر نیكوكاران راه مؤ اخذه نیست، و خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: بر ناتوانان و بیماران و كسانى كه چیزى ندارند كه انفاق كنند، ایرادى نیست، به شرط آنكه نسبت به خداوند و پیامبرش خیراندیش باشند، و بر نیكوكاران ایرادى نیست، و خداوند آمرزگار مهربان است‏

وَلاَ عَلَى الَّذِینَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَیْهِ تَوَلَّواْ وَّأَعْیُنُهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا أَلاَّ یَجِدُواْ مَا یُنفِقُونَ ﴿۹۲﴾

فولادوند: و [نیز] گناهى نیست بر كسانى كه چون پیش تو آمدند تا سوارشان كنى [و] گفتى چیزى پیدا نمى‏كنم تا بر آن سوارتان كنم برگشتند و در اثر اندوه از چشمانشان اشك فرو مى‏ریخت كه [چرا] چیزى نمى‏یابند تا [در راه جهاد] خرج كنند

مکارم: و (نیز) ایرادی نیست بر آنها كه وقتی نزد تو آمدند كه آنها را بر مركبی (برای میدان جهاد) سوار كنی گفتی مركبی كه شما را بر آن سوار كنم ندارم (از نزد تو) بازگشتند در حالی كه چشمانشان اشكبار بود، چرا كه چیزی كه در راه خدا انفاق كنند نداشتند.

خرمشاهی: و نیز بر كسانى كه چون به نزد تو آمدند كه سوار و رهسپارشان كنى، گفتى چیزى ندارم كه شما را بر آن سوار كنم، برگشتند و چشمانشان سرشار از اشك بود، از اندوه اینكه چرا چیزى ندارند كه خرج [راه‏] كنند

إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَى الَّذِینَ یَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِیَاء رَضُواْ بِأَن یَكُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ ﴿۹۳﴾

فولادوند: ایراد فقط بر كسانى است كه با اینكه توانگرند از تو اجازه [ترك جهاد] مى‏خواهند [و به این] راضى شده‏اند كه با خانه‏نشینان باشند و خدا بر دلهایشان مهر نهاد در نتیجه آنان نمى‏فهمند

مکارم: راه مؤ اخذه تنها به روی كسانی باز است كه از تو اجازه می‏خواهند در حالی كه بینیازند (و امكانات كافی دارند) آنها راضی شدند كه با متخلفان بمانند، و خداوند بر دلهایشان مهر نهاده لذا چیزی نمی‏داند.

خرمشاهی: ایراد فقط بر كسانى است كه با آنكه توانگرند از تو عذر و اجازه مى‏خواهند و به این راضى شده‏اند كه با خانه‏نشینان باشند، و خداوند بر دلهایشان مهر [نفاق‏] نهاده است، از این روى در نمى‏یابند

یَعْتَذِرُونَ إِلَیْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَیْهِمْ قُل لاَّ تَعْتَذِرُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَیَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ فَیُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۹۴﴾

فولادوند: هنگامى كه به سوى آنان بازگردید براى شما عذر مى‏آورند بگو عذر نیاورید هرگز شما را باور نخواهیم داشت‏خدا ما را از خبرهاى شما آگاه گردانیده و به زودى خدا و رسولش عمل شما را خواهند دید آنگاه به سوى داناى نهان و آشكار بازگردانیده مى‏شوید و از آنچه انجام مى‏دادید به شما خبر مى‏دهد

مکارم: هنگامی كه به سوی آنها (كه از جهاد تخلف كردند) بازگردید از شما عذر خواهی می‏كنند، بگو عذر خواهی مكنید، ما هرگز به شما ایمان نخواهیم آورد چرا كه خدا ما را از اخبارتان آگاه ساخته، و خدا و رسولش اعمال شما را می‏بینند، سپس به سوی كسی كه آگاه از پنهان و آشكار است باز می‏گردید و او شما را به آنچه انجام می‏دادید آگاه می‏كند (و جزا میدهد).

خرمشاهی: چون به سوى ایشان بازگشتید از شما عذر مى‏خواهند، بگو عذر نخواهید كه هرگز [سخن‏] شما را باور نخواهیم كرد، به راستى كه خداوند ما را از احوال شما آگاه ساخته است و خداوند و پیامبر او شاهد عمل شما هستند، آنگاه به سوى [خداوند] داناى پنهان و پیدا بازگردانده شوید و شما را از [نتیجه‏] كار و كردارتان آگاه خواهد ساخت‏

سَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَكُمْ إِذَا انقَلَبْتُمْ إِلَیْهِمْ لِتُعْرِضُواْ عَنْهُمْ فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا كَانُواْ یَكْسِبُونَ ﴿۹۵﴾

فولادوند: وقتى به سوى آنان بازگشتید براى شما به خدا سوگند مى‏خورند تا از ایشان صرفنظر كنید پس از آنان روى برتابید چرا كه آنان پلیدند و به [سزاى] آنچه به دست آورده‏اند جایگاهشان دوزخ خواهد بود

مکارم: هنگامی كه به سوی آنان بازگردید برای شما سوگند یاد می‏كند كه از آنها اعراض (و صرف نظر) كنید، از آنها اعراض كنید (و روی گردانید) چرا كه آنها پلیدند و جایگاهشان دوزخ است، به كیفر اعمالی كه انجام می‏دادند.

خرمشاهی: چون به سوى آنان بازگشتید به خداوند سوگند مى‏خورند كه از آنان درگذرید، آرى از آنان روى بگردانید كه پلیدند و به كیفر كار و كردارشان سرا و سرانجامشان جهنم است‏

یَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْاْ عَنْهُمْ فَإِن تَرْضَوْاْ عَنْهُمْ فَإِنَّ اللّهَ لاَ یَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِینَ ﴿۹۶﴾

فولادوند: براى شما سوگند یاد مى‏كنند تا از آنان خشنود گردید پس اگر شما هم از ایشان خشنود شوید قطعا خدا از گروه فاسقان خشنود نخواهد شد

مکارم: با سوگند از شما می‏خواهند كه از ایشان راضی شوید، اگر شما از آنها راضی شوید خداوند از جمعیت فاسقان راضی نخواهد شد.

خرمشاهی: براى شما سوگند یاد مى‏كنند كه شما از ایشان راضى شوید، و اگر هم شما از ایشان راضى شوید، خداوند از نافرمانان راضى نیست‏

الأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلاَّ یَعْلَمُواْ حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللّهُ عَلَى رَسُولِهِ وَاللّهُ عَلِیمٌ حَكِیمٌ ﴿۹۷﴾

فولادوند: بادیه‏نشینان عرب در كفر و نفاق [از دیگران] سخت‏تر و به اینكه حدود آنچه را كه خدا بر فرستاده‏اش نازل كرده ندانند سزاوارترند و خدا داناى حكیم است

مکارم: عربهای بادیه نشین كفر و نفاقشان شدیدتر است و به جهل از حدود (و مرزهای) آنچه خدا بر پیامبرش نازل كرده سزاوارترند، و خداوند دانا و حكیم است.

خرمشاهی: اعرابیان كفرپیشه‏تر و نفاق‏پیشه‏تر [از دیگران‏]اند و در ندانستن چون و چند احكامى كه خداوند بر پیامبرش نازل كرده است، پیشتر [از دیگران‏]اند، و خداوند داناى فرزانه است‏

وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن یَتَّخِذُ مَا یُنفِقُ مَغْرَمًا وَیَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَیْهِمْ دَآئِرَةُ السَّوْءِ وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿۹۸﴾

فولادوند: و برخى از آن بادیه‏نشینان كسانى هستند كه آنچه را [در راه خدا] هزینه مى‏كنند خسارتى [براى خود] مى‏دانند و براى شما پیشامدهاى بد انتظار مى‏برند پیشامد بد براى آنان خواهد بود و خدا شنواى داناست

مکارم: گروهی از (این) اعراب بادیه نشین چیزی را كه (در راه خدا) انفاق می‏كنند غرامت محسوب می‏دارند، و انتظار حوادث دردناكی برای شما میكشند حوادث دردناك برای آنهاست، و خداوند شنوا و داناست.

خرمشاهی: و از اعرابیان كسانى هستند كه آنچه انفاق كرده‏اند [در حكم‏] تاوان مى‏گیرند و در حق شما انتظار حادثه‏هاى ناگوار دارند، حادثه ناگوار نصیب خودشان باد، و خداوند شنواى داناست‏

وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَیَتَّخِذُ مَا یُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ سَیُدْخِلُهُمُ اللّهُ فِی رَحْمَتِهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿۹۹﴾

فولادوند: و برخى [دیگر] از بادیه‏نشینان كسانى‏اند كه به خدا و روز بازپسین ایمان دارند و آنچه را انفاق مى‏كنند مایه تقرب نزد خدا و دعاهاى پیامبر مى‏دانند بدانید كه این [انفاق] مایه تقرب آنان است به زودى خدا ایشان را در جوار رحمت‏خویش درآورد كه خدا آمرزنده مهربان است

مکارم: گروه (دیگری) از عربهای بادیه نشین ایمان بخدا و روز رستاخیز دارند، و آنچه را انفاق می‏كنند مایه تقرب نزد خدا، و دعاهای پیامبر میدانند، آگاه باشید اینها مایه تقرب آنها است، خداوند به زودی آنانرا در رحمت خود وارد خواهد ساخت، چرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است.

خرمشاهی: و بعضى از اعرابیان هستند كه به خداوند و روز بازپسین ایمان دارند و نفقات خود را مایه تقرب در نزد خداوند و درود و دعاى پیامبر مى‏شمارند، آرى آنها مایه تقرب ایشان است، زودا كه خداوند ایشان را به جوار رحمت خویش در آورد، كه خداوند آمرزگار مهربان است‏



نوع مطلب : قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی